دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 1 2026 03 21 Designing a Student Training Model in an Electronic Learning Environment طراحی الگوی تربیت دانشجو در محیط یادگیری الکترونیک 53 78 242271 10.22034/qjimdo.2025.539517.1761 FA افشین پاآهو دانشجوی دکتری علوم تربیتی،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0001-5661-0025 نازیلا خطیب زنجانی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-9844-5563 منیژه احمدی استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران مرجان معصومی فرد دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-1780-2064 نسیم سعید دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 08 07 Background & Purpose: The evolution of digital technologies has brought about fundamental changes in higher education and has made e-learning one of the main teaching methods in universities. In the meantime, effective student training in such environments requires the design of a comprehensive, native model based on the needs of learners and the characteristics of the digital environment. However, many existing approaches lack the necessary theoretical coherence or empirical validity and do not respond to the educational challenges in the e-learning environment. This study designs a conceptual model for training students in the e-learning environment. Methodology: The present study is applied in terms of purpose and qualitative in terms of data collection method, and a grounded theory strategy was used. The statistical population of this study consists of e-learning professors (Payam Noor Universities in Tehran), whose number was limited to 15 after reaching theoretical saturation. The sample selection was carried out using a snowball method. The data collection method was field and library, and semi-structured interviews were used to collect information. A three-stage coding process was also used in data analysis. Findings: Based on the analysis of research data, causal factors were divided into three subcategories including educational, institutional, and technological requirements, pivotal phenomena were divided into three subcategories including knowledge, skills, and attitudes, contextual factors including individual characteristics and institutional contexts at Payam Noor University, intervening factors including teacher competencies and educational regulations, and strategies including developing student individual competencies in distance education, improving infrastructure and developing technology systems in the e-learning environment, and improving teacher competencies in distance education, and outcomes including educational and organizational outcomes. Conclusion: Implementing this model can lead to positive outcomes in distance education universities. The presented model provides a comprehensive framework for improving policymaking, designing educational programs, and enhancing the quality of e-learning at Payam Noor University and other similar institutions. زمینه و هدف: تحول فناوری‌های دیجیتال، آموزش عالی را با دگرگونی‌های بنیادینی مواجه ساخته و یادگیری الکترونیک را به یکی از شیوه‌های اصلی آموزش در دانشگاه‌ها تبدیل کرده است. در این میان، تربیت مؤثر دانشجو در چنین محیط‌هایی مستلزم طراحی الگویی جامع، بومی و مبتنی بر نیازهای یادگیرندگان و ویژگی‌های محیط دیجیتال است. با این حال، بسیاری از رویکردهای موجود، فاقد انسجام نظری یا اعتبار تجربی لازم هستند و پاسخگوی چالش‌های تربیتی در فضای یادگیری الکترونیک نیستند. در این پژوهش به طراحی الگویی مفهومی برای تربیت دانشجو در محیط یادگیری الکترونیک پرداخته می‌شود. روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش گردآوری داده‌ها، کیفی است و در آن از راهبرد داده‌بنیاد استفاده شده است. جامعه آماری این مطالعه را اساتید آموزش الکترونیک (دانشگاه‌های پیام نور تهران) تشکیل می‌دهند که پس از رسیدن به اشباع نظری، تعداد آن‌ها به ۱۵ نفر محدود شد. انتخاب نمونه‌ها به‌صورت هدفمند صورت گرفت. روش گردآوری داده‌ها به‌صورت میدانی و کتابخانه‌ای بوده و برای جمع‌آوری اطلاعات از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته استفاده شد. در تحلیل داده‌ها نیز از فرایند سه مرحله‌ای کدگذاری استفاده شده است. یافته‌ها: بر اساس تحلیل داده‌های پژوهش، عوامل علی در سه مقوله فرعی شامل الزامات آموزشی، نهادی و فناوری، پدیده محوری در سه مقوله فرعی شامل دانش، مهارت و نگرش، عوامل زمینه‌ای شامل ویژگی های فردی و بسترهای نهادی در دانشگاه پیام نور، عوامل مداخله‌گر شامل شایستگی‌های استاد و مقررات آموزشی و راهبردها شامل توسعه شایستگی‌های فردی دانشجو در آموزش از راه دور، ارتقای زیرساخت های و توسعه سیستم های فناوری در محیط یادگیری الکترونیکی و ارتقای شایستگی های استاد در آموزش از راه دور و پیامدها شامل پیامدهای آموزشی و سازمانی تقسیم‌بندی شدند. نتیجه‌گیری: اجرای این الگو می‌تواند به پیامدهای مثبت در دانشگاه‌های آموزش از راه دور منجر شود. الگوی ارائه‌شده، چارچوبی جامع برای بهبود سیاست‌گذاری، طراحی برنامه‌های آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری الکترونیکی در دانشگاه پیام نور و سایر مؤسسات مشابه فراهم می‌سازد.

https://www.qjimdo.ir/article_242271_65b7e9a6537aaf6cd20c4d3b75cb6309.pdf