دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 2 2026 06 22 Designing a Policymaking Model for the Talent Development of Student Pilots: An Exploratory Mixed-Methods Approach طراحی الگوی سیاست‌گذاری توسعه استعداد دانشجویان خلبانی: رویکرد آمیخته اکتشافی 61 90 245754 10.22034/qjimdo.2025.536359.1758 FA محسن قیصری دکتری رشته برنامه ریزی توسعه آموزش عالی دانشگاه شهید ستاری، تهران، ایران 0009-0008-7815-5201 داریوش مهری استادیار مدیریت آموزش عالی دانشگاه علوم و فنون شهید ستاری، تهران، ایران حسن محجوب دانشیار،مدیریت آموزش‌عالی،دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران،ایران. اسماعیل اسدی دانشیار، مدیریت دولتی، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران. Journal Article 2025 07 22 <span lang="EN">Background & Purpose: </span>Given the complexity and sensitivity of the piloting profession and the critical role of competent human resources in operational success, a revision of educational policies is deemed essential. Hence,This study aimed to design a policy framework for talent development in pilot training at Shahid Sattari University of Aeronautical Sciences and Technology.<br><span lang="EN">Methodology: </span>This research employed a sequential exploratory mixed-methods approach. In the qualitative phase, through a systematic literature review and semi-structured interviews with 12 experts in pilot training, the dimensions and components of talent development policy were identified. The qualitative data were analyzed using reflexive thematic analysis. In the quantitative phase, a questionnaire was developed based on the qualitative findings and distributed among 167 Air Force instructors, trainers, and pilots. The quantitative data were analyzed using structural equation modeling (SEM) via Smart PLS software. <br><span lang="EN">Findings: </span>The results indicated that talent development policy in pilot training comprises four key dimensions: (1) formulation of strategic documents, (2) macro-level policymaking, (3) adaptive and innovative strategies, and (4) strategic talent development planning. The final research model showed a good fit and all path coefficients were statistically significant. The reliability and validity of the research instrument were confirmed through Cronbach’s alpha, composite reliability and model indices.<br><span lang="EN">Conclusion: </span>Talent development policymaking, with an emphasis on purposeful planning, institutional coordination, and the integration of modern technologies, plays a vital role in the identification, cultivation, and optimal utilization of pilot talents. These policies, by aligning with global developments, designing professional growth paths, and strengthening soft skills, enhance the quality of pilot training and increase the preparedness of specialized personnel. <strong><span lang="FA">زمینه و هدف: </span></strong><span lang="FA">با توجه به پیچیدگی‌ها و حساسیت‌های حرفه خلبانی و نقش حیاتی نیروی انسانی توانمند در موفقیت عملیاتی، ضرورت بازنگری در سیاست‌های آموزشی احساس می‌شود. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگویی برای سیاست‌گذاری توسعه استعداد در آموزش خلبانی در دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری انجام شد.</span><br><strong><span lang="FA">روش‌شناسی: </span></strong><span lang="FA">این مطالعه با رویکرد آمیخته -اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، با استفاده از مرور نظام‌مند منابع علمی و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۲ نفر از خبرگان حوزه آموزش خلبانی، ابعاد و مؤلفه‌های سیاست‌گذاری توسعه استعداد استخراج گردید. تحلیل داده‌های کیفی با روش تحلیل مضمون بازتابی صورت گرفت. در بخش کمی، بر اساس یافته‌های کیفی، پرسشنامه‌ای طراحی و در بین ۱۶۷ نفر از اساتید، مربیان و خلبانان نیروی هوایی توزیع شد. داده‌های کمی با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار</span> <span lang="FA">اِسمارت پی‌اِل‌اِس</span> <span lang="FA">تحلیل شدند</span><span dir="LTR">.</span><br><strong><span lang="FA">یافته‌ها: </span></strong><span lang="FA">نتایج نشان داد سیاست‌گذاری توسعه استعداد در آموزش خلبانی شامل چهار بُعد کلیدی است: (1) طراحی و تدوین اسناد بالادستی، (2) سیاست‌گذاری کلان، (3) راهبردهای نوین و تطبیقی و (4) برنامه‌ریزی راهبردی توسعه استعداد. مدل نهایی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود و تمام ضرایب معنادار به‌دست آمدند. همچنین، پایایی و روایی ابزار پژوهش از طریق آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی</span> <span lang="FA">و شاخص‌های مدل تأیید شد</span><span dir="LTR">.</span><br><strong><span lang="FA">نتیجه‌گیری: </span></strong><span lang="FA">سیاست‌گذاری توسعه استعداد، با تمرکز بر برنامه‌ریزی هدفمند، هماهنگی نهادی و به‌کارگیری فناوری‌های نوین می‌تواند نقش مهمی در شناسایی، پرورش و بهره‌برداری بهینه از استعدادهای خلبانی ایفا کند. این سیاست‌گذاری‌ها با تأکید بر انطباق با تحولات جهانی، طراحی مسیر رشد حرفه‌ای و تقویت مهارت‌های نرم، موجب ارتقای کیفیت آموزش خلبانی و افزایش آمادگی نیروهای متخصص خواهد شد</span><span dir="LTR">.</span> https://www.qjimdo.ir/article_245754_3f6ffe62753f500ccf869f808acd03ee.pdf