دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 8 4 2025 12 22 Designing a Pathology Model for Documenting Managers' Experiences; A Qualitative Study طراحی الگوی آسیب‌شناسی مستندسازی تجارب مدیران؛ مطالعه‌ای کیفی 1 24 239091 10.22034/qjimdo.2025.526616.1752 FA تهمینه خادمی مربی،گروه مدیریت ،دانشگاه پیام نور،تهران ،ایران مریم روح الامین مربی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران علی جوکار استادیار گروه مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران. Journal Article 2025 05 27 Background & Purpose: Documenting experiences is of great importance as one of the key strategies in preserving and transferring organizational knowledge, especially in defense organizations that face complex, sensitive, and dynamic environments. However, the process of documenting experiences in these organizations is accompanied by numerous challenges and obstacles that can lead to the loss of vital knowledge, rework, or a reduction in the effectiveness of future decision-making. The aim of this study is to design a model for diagnosing the pathology of the process of documenting experiences in one of the country's defense organizations. Methodology: The present study is qualitative and conducted with a thematic analysis approach. The statistical population includes experts and individuals with experience in the field of documenting experiences in one of the country's defense organizations. Sampling was carried out purposively and with a theoretical adequacy criterion with a number of 15 people. Sampling was purposeful and based on the criterion of theoretical adequacy. Data were collected through semi-structured interviews and analyzed using the Atride and Stirling three-stage coding method including basic themes, organizing themes, and overarching themes. In order to validate the findings, participant review, expert review, and data consistency were used. Findings: Based on the analysis of interview data, 93 basic themes were categorized into 31 organizing themes and 8 overarching themes, including weak institutional and organizational structures in documenting experiences, inefficient documentation processes and procedures, cultural and motivational deficiencies in recording and transferring experiences, human resource challenges including competence, training, and transfer of tacit knowledge, weak technological infrastructure and knowledge management systems, lack of an evaluation and feedback system in documenting and using experiences, security restrictions and information classification in the documentation process, and communication barriers and interdepartmental interactions in exchanging experiences. Conclusion: The research findings led to the identification of a set of themes that represent the barriers, challenges, and requirements for documenting experiences in defense organizations. Based on these themes, a conceptual model was designed that encompasses key dimensions of the pathology of this process. This model can provide a basis for policy reform, process redesign, and upgrading the knowledge management system in defense organizations. زمینه و هدف: مستندسازی تجارب به‌عنوان یکی از راهبردهای کلیدی در حفظ و انتقال دانش سازمانی، به‌ویژه در سازمان‌های دفاعی که با محیط‌های پیچیده، حساس و پویایی مواجه‌اند، از اهمیت بسزایی برخوردار است. با این حال، فرایند مستندسازی تجارب در این سازمان‌ها با چالش‌ها و موانع متعددی همراه است که می‌تواند به اتلاف دانش حیاتی، دوباره‌کاری، یا کاهش اثربخشی تصمیم‌گیری‌های آینده منجر شود. هدف این پژوهش، طراحی الگویی برای آسیب‌شناسی فرایند مستندسازی تجارب در یکی از سازمان‌های دفاعی کشور است. روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نوع کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون انجام شد. جامعه آماری شامل خبرگان و افراد دارای تجربه در حوزه مستندسازی تجارب در یکی از سازمان‌های دفاعی کشور است. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و با معیار کفایت نظری با تعداد 15 نفر انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش کدگذاری سه‌مرحله‌ای اتراید و استرلینگ شامل مضامین پایه، مضامین سازمان‌دهنده و مضمون فراگیر تحلیل گردید. به‌منظور اعتباربخشی به یافته‌ها از روش‌های بازبینی مشارکت‌کنندگان، مرور خبرگان و بررسی هم‌خوانی داده‌ها بهره گرفته شد. یافته‌ها: بر اساس تحلیل داده‌های مصاحبه، تعداد 93 مضمون پایه در قالب 31 مضمون سازمان‌دهنده و تعداد 8 مضمون فراگیر شامل ضعف ساختار نهادی و سازمانی در مستندسازی تجارب، ناکارآمدی فرآیندها و رویه‌های مستندسازی، نارسایی‌های فرهنگی و انگیزشی در ثبت و انتقال تجربه، چالش‌های منابع انسانی شامل شایستگی، آموزش و انتقال دانش ضمنی، ضعف زیرساخت‌های فناورانه و سامانه‌های مدیریت دانش، فقدان نظام ارزیابی و بازخورد در مستندسازی و استفاده از تجارب، محدودیت‌های امنیتی و طبقه‌بندی اطلاعات در فرآیند مستندسازی و موانع ارتباطی و تعاملات بین‌بخشی در تبادل تجربه دسته‌بندی شدند. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش به شناسایی مجموعه‌ای از مضامین منجر شد که بیانگر موانع، چالش‌ها و الزامات مستندسازی تجارب در سازمان‌های دفاعی هستند. بر اساس این مضامین، الگویی مفهومی طراحی شد که ابعاد کلیدی آسیب‌شناسی این فرایند را دربرمی‌گیرد. این الگو می‌تواند مبنایی برای اصلاح سیاست‌ها، بازطراحی فرایندها و ارتقاء نظام مدیریت دانش در سازمان‌های دفاعی فراهم سازد.

https://www.qjimdo.ir/article_239091_d5857f865e21e70a633ff8c03c161edc.pdf

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 8 4 2025 12 22 Public Policy-Making Model for the Licensing Regulatory System With an Approach to Improving the Business Environment الگوی خط‌مشی‌گذاری عمومی نظام تنظیم‌گری مجوزها با رویکرد بهبود محیط کسب‌وکار 25 48 239089 10.22034/qjimdo.2025.560288.1772 FA علی فیروزی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی و خط‌مشی‌گذاری عمومی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران 0009-0009-8047-7995 وحید آرایی استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0001-9987-2252 محمد عباسی استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ماندان مومنی استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سید شمس‌الدین حسینی استاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 2025 11 17 Background & Purpose: Improving the business environment is one of the key goals of public policymaking that can have direct effects on investment, employment, and economic development. In the Iranian licensing system, the complexity of processes, the multiplicity of decision-making institutions, and the lack of transparency have created significant obstacles for economic actors. The purpose of this research is to design and present a comprehensive model of public policymaking for the licensing regulatory system with the approach of improving the business environment. Methodology: This research is qualitative and applied and was conducted with a content analysis approach. The statistical population includes experts and specialists in the field of policymaking and the business environment in the public and private sectors with extensive executive experience. Sampling was purposeful and conducted until theoretical saturation was reached. Data were collected through semi-structured interviews and a literature review on the subject, and for analysis, the Atread-Stirling coding model was used to extract basic, organizing, and overarching themes and to draw a network of themes. Findings: <span style="font-size: 9.0pt; line-height: 92%; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-language: AR-SA;">Data analysis showed that the policy cycle of the agricultural licensing system includes three main stages: formulation, implementation, and evaluation. In the formulation stage, it is important to analyze the current situation, set clear goals, and design policy options with a digital and technological approach. The implementation stage focuses on executive capacity building, inter-sectoral coordination, and transparency of systems, and the evaluation stage includes measuring organizational performance, economic and socio-environmental impacts, and stakeholder feedback. The findings show that institutional integrity, process transparency, and the use of new technologies are key factors for the success of policy in improving the business environment. Conclusion: Institutional integrity, process transparency, and the use of new technologies are key to success in designing, implementing, and evaluating licensing policies and improving the business environment. زمینه و هدف: بهبود محیط کسب‌وکار یکی از اهداف کلیدی سیاست‌گذاری عمومی است که می‌تواند اثرات مستقیم بر سرمایه‌گذاری، اشتغال و توسعه اقتصادی داشته باشد. در نظام مجوزدهی ایران، پیچیدگی فرآیندها، تعدد نهادهای تصمیم‌گیر و نبود شفافیت، موانع قابل توجهی برای فعالان اقتصادی ایجاد کرده است. هدف این پژوهش، طراحی و ارائه یک الگوی جامع خط‌مشی‌گذاری عمومی برای نظام تنظیم‌گری مجوزها با رویکرد بهبود محیط کسب‌وکار است. روش‌شناسی: این پژوهش از نوع کیفی و کاربردی است و با رویکرد تحلیل مضمون انجام شده است. جامعه آماری شامل خبرگان و متخصصان حوزه سیاست‌گذاری و محیط کسب‌وکار در بخش‌های دولتی و خصوصی با سابقه اجرایی کلان است. نمونه‌گیری به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و مرور ادبیات موضوع جمع‌آوری شد و برای تحلیل، از مدل کدگذاری اترید-استرلینگ بهره گرفته شد تا مضامین پایه، سازمان‌دهنده و فراگیر استخراج و شبکه مضامین ترسیم شود. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان داد که چرخه خط‌مشی‌گذاری نظام مجوزدهی کشاورزی شامل سه مرحله اصلی تدوین، اجرا و ارزیابی است. در مرحله تدوین، تحلیل وضعیت موجود، تعیین اهداف روشن و طراحی گزینه‌های خط‌مشی با رویکرد دیجیتال و فناورانه اهمیت دارد. مرحله اجرا بر ظرفیت‌سازی اجرایی، هماهنگی بین‌بخشی و شفافیت سامانه‌ها تمرکز دارد و مرحله ارزیابی شامل سنجش عملکرد سازمانی، اثرات اقتصادی و اجتماعی-زیست‌محیطی و بازخورد ذی‌نفعان است. یافته‌ها نشان می‌دهند که یکپارچگی نهادی، شفافیت فرآیندها و استفاده از فناوری‌های نوین از عوامل کلیدی موفقیت خط‌مشی‌گذاری در بهبود محیط کسب‌وکار محسوب می‌شوند. نتیجه‌گیری: یکپارچگی نهادی، شفافیت فرآیندها و استفاده از فناوری‌های نوین، کلید موفقیت در طراحی، اجرا و ارزیابی سیاست‌های مجوزدهی و ارتقای محیط کسب‌وکار است.

https://www.qjimdo.ir/article_239089_266ebc6865ad17dbbdb1796626464eb9.pdf

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 8 4 2025 12 22 Identification and Determination of Disruptive Science Indicators شناسایی و تعیین شاخص‌های علوم شالوده‌شکن 49 72 239088 10.22034/qjimdo.2025.492190.1723 FA مجید قربانپور یامی دانشجوی دکتری آینده‌پژوهی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران. 0009-0003-3226-4182 محمد یوسفی دانشیار دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران 0000-0001-8701-3100 Journal Article 2024 12 04 Background & Purpose: As an emerging approach at the frontiers of knowledge, disruptive sciences have become one of the main axes of future developments with the ability to create fundamental changes in the patterns of science production, technological development, and social structures. Despite the strategic importance of these sciences, the lack of a systematic framework for identifying and measuring their indicators has challenged effective decision-making and policy-making in this area. Therefore, the present study was conducted with the aim of identifying and determining the key indicators of disruptive sciences in order to provide the necessary basis for monitoring future developments and guiding scientific and technological policies in line with fundamental developments. Methodology: The research method is in the form of content analysis. Disruptive indicators were identified through content analysis of 21 relevant scientific and strategic documents. The statistical population of the study included valid scientific and strategic documents and sampling was carried out purposefully. The data collection tool was valid documents and texts, and the data were analyzed using a qualitative method. This analysis was carried out in several stages and in the form of coding and categorizing the indicators. Findings: The 110 disruptive indicators identified were categorized into 44 components and 12 main dimensions, including economic, industrial, defense, social, and innovative dimensions.. The findings showed that disruptive indicators have the ability to create fundamental changes in scientific and technological structures and facilitate new paths in research and development. Conclusion: Disruptive sciences have a high capacity to create fundamental changes in the science, technology, and innovation system through a multidimensional set of indicators. Identification and classification of dimensions and indicators show that disruptiveness is not a one-dimensional phenomenon and affects economic, industrial, defense, social, and innovative dimensions simultaneously. These results indicate that the targeted use of the identified indicators can be used as a strategic basis for guiding scientific and technological policymaking, strengthening new research and development paths, and managing future fundamental developments. زمینه و هدف: علوم شالوده‌شکن به‌عنوان رویکردی نوظهور در مرزهای دانش، با توان ایجاد دگرگونی‌های بنیادین در الگوهای تولید علم، توسعه فناوری و ساختارهای اجتماعی، به یکی از محورهای اصلی تحولات آینده تبدیل شده‌اند. با وجود اهمیت راهبردی این علوم، فقدان چارچوبی نظام‌مند برای شناسایی و سنجش شاخص‌های آن‌ها، تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری مؤثر در این حوزه را با چالش مواجه ساخته است. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تعیین شاخص‌های کلیدی علوم شالوده‌شکن انجام شده است تا زمینه لازم برای رصد تحولات آتی و هدایت سیاست‌گذاری‌های علمی و فناوری در راستای تحولات بنیادین فراهم گردد. روش‌شناسی: روش پژوهش به‌صورت تحلیل مضمون است. شاخص‌های شالوده‌شکنی از طریق تحلیل محتوای ۲۱ سند علمی و راهبردی مرتبط شناسایی شد. جامعه آماری پژوهش شامل اسناد معتبر علمی و راهبردی و نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها، اسناد و متون معتبر بود و داده‌ها با استفاده از روش کیفی تحلیل شدند. این تحلیل در چند مرحله و به‌صورت کدگذاری و دسته‌بندی شاخص‌ها صورت گرفت. یافته‌ها: ۱۱۰ شاخص شالوده‌شکنی شناسایی در قالب 44 مولفه و ۱۲ بعد اصلی شامل ابعاد اقتصادی، صنعتی، دفاعی، اجتماعی، و نوآورانه طبقه‌بندی شدند. یافته‌ها نشان داد که شاخص‌های شالوده‌شکن توانایی ایجاد تغییرات بنیادی در ساختارهای علمی و فناورانه، و تسهیل مسیرهای جدید در تحقیق و توسعه را دارند. نتیجه‌گیری: علوم شالوده‌شکن از طریق مجموعه‌ای چندبعدی از شاخص‌ها، ظرفیت بالایی برای ایجاد دگرگونی‌های بنیادین در نظام علم، فناوری و نوآوری دارند. شناسایی و طبقه‌بندی ابعاد و شاخص‌ها نشان می‌دهد که شالوده‌شکنی پدیده‌ای تک‌بعدی نبوده و ابعاد اقتصادی، صنعتی، دفاعی، اجتماعی و نوآورانه را به‌صورت هم‌زمان تحت تأثیر قرار می‌دهد. این نتایج بیانگر آن است که بهره‌گیری هدفمند از شاخص‌های شناسایی‌شده می‌تواند به‌عنوان مبنایی راهبردی برای هدایت سیاست‌گذاری علمی و فناورانه، تقویت مسیرهای نوین تحقیق و توسعه و مدیریت تحولات بنیادین آینده مورد استفاده قرار گیرد.

https://www.qjimdo.ir/article_239088_6c708b53620347bef401498ffbbdf7fd.pdf

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 8 4 2025 12 22 Policymaking Model for Improving the Environment for Small and Medium-Sized Businesses in Iran الگوی خط‌مشی‌گذاری بهبود محیط کسب‌و‌کارهای کوچک و متوسط در ایران 73 106 240019 10.22034/qjimdo.2025.558745.1771 FA الهام خدنگ دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران. 0009-0006-4321-7826 کرم اله دانش فرد استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران رضا نجف بیگی استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 11 09 <span lang="EN" style="font-size: 9.0pt; line-height: 90%; font-family: 'Times New Roman Bold'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman Bold'; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; color: black; letter-spacing: -.2pt; mso-ansi-language: EN;">Background & Purpose: Improving the environment for small and medium-sized businesses, as one of the main pillars of economic growth and sustainable employment, requires the existence of efficient, coordinated, and responsive policy-making structures. In Iran, institutional fragmentation, policy instability, weak inter-sectoral coordination, and the lack of linkage between national policies and the real needs of small and medium-sized enterprises have reduced the effectiveness of government support and limited the innovation capacity and competitiveness of this sector. Therefore, the present study was conducted with the aim of designing a policy-making model to improve the environment for small and medium-sized businesses in Iran. <span lang="EN" style="font-size: 9.0pt; line-height: 90%; font-family: 'Times New Roman Bold'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman Bold'; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; color: black; mso-ansi-language: EN;">Methodology: This research was designed as an applied and inductive approach, and a qualitative field method was used to extract effective factors and design a policy-making model. Data were collected through semi-structured interviews with experts in the field of small and medium-sized businesses in the public and private sectors. The research samples were selected using purposive sampling criteria until theoretical saturation was reached. Data analysis was conducted through thematic analysis method based on the Atread-Stirling theme network to identify basic, organizing, and overarching themes and to outline the systematic structure of the small and medium-sized business environment in Iran. <span lang="EN" style="font-size: 9.0pt; line-height: 90%; font-family: 'Times New Roman Bold'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman Bold'; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; color: black; letter-spacing: -.3pt; mso-ansi-language: EN;">Findings: <span style="font-size: 9.0pt; line-height: 90%; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-language: AR-SA;">Data analysis showed that the improvement of the small and medium-sized business (SME) environment in Iran is influenced by five main axes: a responsive political-legal environment that enhances transparency, administrative agility, and trust; a predictable economic environment that promotes resilience and sustainability of performance; an empowering socio-cultural environment that enhances human capabilities and network collaboration; an innovative technological environment that enhances the capacity for innovation and technology adoption; and a competitive international environment that improves the position of SMEs in regional and global markets. These findings indicate that designing integrated and coordinated policies in these five areas can significantly improve the environment for small and medium-sized businesses. <span lang="EN" style="font-size: 9.0pt; line-height: 90%; font-family: 'Times New Roman Bold'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman Bold'; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; color: black; mso-ansi-language: EN;">Conclusion: These findings indicate that simultaneously improving the five political-legal, economic, socio-cultural, technological, and international environments is the key to improving the efficiency and resilience of small and medium-sized businesses in Iran. زمینه و هدف: بهبود محیط کسب‌و‌کارهای کوچک و متوسط به‌عنوان یکی از ارکان اصلی رشد اقتصادی و اشتغال پایدار، نیازمند وجود ساختارهای خط‌مشی‌گذاری کارآمد، هماهنگ و پاسخگو است. در ایران، پراکندگی نهادی، ناپایداری سیاست‌ها، ضعف در هماهنگی بین‌بخشی و کمبود پیوند میان سیاست‌های ملی با نیازهای واقعی بنگاه‌های کوچک و متوسط، موجب کاهش اثرگذاری حمایت‌های دولتی و محدود شدن ظرفیت نوآوری و رقابت‌پذیری این بخش شده است. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی خط‌مشی‌گذاری بهبود محیط کسب‌و‌کارهای کوچک و متوسط در ایران انجام شد. روش‌شناسی: این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد استقرایی طراحی شد و به‌منظور استخراج عوامل مؤثر و طراحی الگوی خط‌مشی‌گذاری، روش کیفی میدانی به کار گرفته شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با خبرگان حوزه کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در بخش‌های دولتی و خصوصی جمع‌آوری شد. نمونه‌های پژوهش با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند ملاک‌محور تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها از طریق روش تحلیل مضمون بر اساس شبکه مضامین اترید–استرلینگ انجام شد تا مضامین پایه، سازمان‌دهنده و فراگیر شناسایی و ساختار نظام‌مند محیط کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در ایران ترسیم گردد. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان داد که بهبود محیط کسب‌وکارهای کوچک و متوسط (اِس‌اِم‌ای‌ها) در ایران تحت تأثیر پنج محور اصلی است: محیط سیاسی ـ قانونی پاسخگو که شفافیت، چابکی اداری و اعتماد را تقویت می‌کند؛ محیط اقتصادی پیش‌بینی‌پذیر که تاب‌آوری و پایداری عملکرد را ارتقا می‌دهد؛ محیط اجتماعی ـ فرهنگی توانمندساز که قابلیت‌های انسانی و همکاری شبکه‌ای را افزایش می‌دهد؛ محیط فناورانه نوآور که ظرفیت نوآوری و پذیرش فناوری را تقویت می‌کند؛ و محیط بین‌المللی رقابت‌پذیر که جایگاه اِس‌اِم‌ای‌ها در بازارهای منطقه‌ای و جهانی را بهبود می‌بخشد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که طراحی خط‌مشی‌های یکپارچه و هماهنگ در این پنج حوزه می‌تواند محیط کسب‌وکارهای کوچک و متوسط را به‌طور قابل‌توجهی ارتقا دهد. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد که بهبود هم‌زمان پنج محیط سیاسی ـ قانونی، اقتصادی، اجتماعی ـ فرهنگی، فناورانه و بین‌المللی، کلید ارتقای کارآمدی و تاب‌آوری اِس‌اِم‌ای‌ها در ایران است.

https://www.qjimdo.ir/article_240019_44e4a3510fd3e0704d5c36d95988a589.pdf

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 8 4 2025 12 22 Competence Trap and Innovation Reduction; A Fuzzy Cognitive Map of Dimensions and Consequences in a Military Organization تله شایستگی و کاهش نوآوری؛ نقشه شناختی فازی ابعاد و پیامدها در یکی از سازمانهای نظامی 107 136 239090 10.22034/qjimdo.2025.512983.1741 FA علی احمدحسینی دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران سعید میر دانشجوی دکتری مدیریت بازاریابی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Journal Article 2025 04 07 Background & Purpose: Competency traps represent predetermined, predictable, repetitive, and comforting behaviors that prevent individuals from accessing opportunities and force them to choose repetitive and immediate responses. By trapping leaders in traditional and conventional ways, the competency trap creates an environment in which the spirit of initiative and innovation is silenced. Therefore, considering the importance of the subject of the present study, with the aim of competency traps and reducing innovation, a fuzzy cognitive map was presented using the FCM approach. Methodology: The present study is applied in terms of its purpose and is classified as exploratory research in terms of its data collection method. This research is a mixed research (qualitative-quantitative) and was conducted based on a deductive-inductive approach. The statistical population of the study consists of experts who were selected using purposive sampling method and based on the principle of theoretical adequacy. The data collection tool in the qualitative part is an interview, the validity and reliability of which was confirmed using content validity and theoretical validity, as well as through intra-coder and inter-coder reliability testing. Also, in the quantitative part, a questionnaire was used as a data collection tool, the validity and reliability of which were confirmed using content validity and test-retest reliability, respectively. Finally, the qualitative data were analyzed using the content analysis method and the quantitative data using the fuzzy cognitive map. Findings: The most important aspects of the competency trap among commanders include the lack of sufficient opportunity to develop and implement innovations, the weakness in understanding and analyzing environmental changes in the military arena, and the lack of continuous strengthening of knowledge and skill capacities in the army. In addition, the findings indicate that the weakening of the innovation flow, the reduction of organizational dynamism and creativity, the sacrifice of the army's flexibility and agility to the continuation of obsolete competencies, and the commanders' being trapped in a cycle of unbalanced and non-innovative learning are among the most important consequences of the emergence of the competency trap at command levels. Conclusion: The competence trap in army commanders leads to a decrease in innovation, flexibility, and the ability to respond quickly to environmental changes, and ultimately threatens the effectiveness and military dynamism of the organization. زمینه و هدف: تله‌های شایستگی نشان‌دهنده رفتارهای از پیش ‌تعیین‌شده، پیش‌بینی‌شده، تکراری و آرامش‌بخشی هستند که اشخاص را از دستیابی به فرصت‌ها بازداشته و آنان را مجبور می‌کند پاسخ‌های تکراری و دم‌دستی را انتخاب کنند. تله شایستگی با گرفتار کردن رهبران در بـنـد شـیـوه‌هـاى سـنـتـى و مـعـمـول به ایجاد محیطى منجر می‌گردد که روح ابتکار و نوآورى در آن مسکوت شده ‌است لذا باتوجه به اهمیت موضوع، پژوهش حاضر با هدف مطالعه تله شایستگی و کاهش نوآوری از طریق ارائه نقشه شناختی فازی با رویکرد نقشه شناخت فازی انجام شد. روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از حیث شیوه گردآوری داده‌ها در زمره پژوهش‌های اکتشافی قرار می‌گیرد. این پژوهش از نوع تحقیقات آمیخته (کیفی–کمی) بوده و بر مبنای رویکرد قیاسی–استقرایی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش را خبرگانی تشکیل می‌دهند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس اصل کفایت نظری انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها در بخش کیفی، مصاحبه است که روایی و پایایی آن با بهره‌گیری از روایی محتوایی و روایی نظری و نیز از طریق پایایی‌سنجی درون‌کدگذار و میان‌کدگذار تأیید شده است. همچنین، در بخش کمی از پرسشنامه به‌عنوان ابزار گردآوری داده‌ها استفاده شده که روایی و پایایی آن به‌ترتیب با استفاده از روایی محتوایی و پایایی بازآزمون تأیید گردید. در نهایت، داده‌های کیفی با روش تحلیل محتوا و داده‌های کمی با بهره‌گیری از نقشه شناختی فازی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: مهم‌ترین ابعاد تله شایستگی در میان فرماندهان، شامل عدم اختصاص فرصت کافی برای بروز و به‌کارگیری نوآوری‌ها، ضعف در درک و تحلیل تغییرات محیطیِ عرصه نظامی، و فقدان تقویت مستمر ظرفیت‌های دانشی و مهارتی در ارتش است. افزون بر این، یافته‌ها حاکی از آن است که تضعیف جریان نوآوری، کاهش پویایی و روحیه آفرینندگی سازمانی، قربانی شدن انعطاف‌پذیری و چابکی ارتش در برابر تداوم شایستگی‌های منسوخ، و گرفتار شدن فرماندهان در چرخه‌ای از یادگیری نامتعادل و غیرنوآورانه، از مهم‌ترین پیامدهای بروز تله شایستگی در سطوح فرماندهی به شمار می‌روند. نتیجه‌گیری: تله شایستگی در فرماندهان ارتش به کاهش نوآوری، انعطاف‌پذیری و قدرت پاسخگویی سریع به تغییرات محیطی منجر می‌شود و در نهایت، اثربخشی و پویایی نظامی سازمان را تهدید می‌نماید.

https://www.qjimdo.ir/article_239090_932eb2dba7c29be97a30345f6cc6de40.pdf

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 8 4 2025 12 22 Designing a Sustainable Human Resources Management Model in the Iranian Banking Industry طراحی مدل مدیریت منابع انسانی پایدار در صنعت بانکداری ایران 137 162 239087 10.22034/qjimdo.2025.499165.1732 FA مهرداد استیری دانشیار، گروه بازاریابی و توسعه بازار، دانشکده مدیریت کسب و کار، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. جلیل حیدری دهوئی دانشیار، گروه مدیریت، عملیات و علوم تصمیم، دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران؛ تهران؛ ایران عباس نرگسیان دانشیار، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران بهروز شریفی مقدم دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، پردیس بین‌المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران. Journal Article 2025 01 11 Background & Purpose: Sustainability as a strategic approach provides the possibility of providing innovative solutions to ensure the long-term survival of organizations and economic systems, in a way that also preserves the health of society and the well-being of people. In the meantime, human resource management plays a pivotal role in achieving organizational sustainability goals. This study aims to provide a conceptual framework and identify key categories, and to design a sustainable human resource management model in the Iranian banking industry, especially private banks. Methodology: In this research, first by drawing a map of modern literature, an attempt has been made to identify the main categories that underlie the theoretical framework in sustainable human resource management by carefully examining various factors and from various angles. The research method of this research is mixed and has been adapted based on the Onion Sanders approach. The research was conducted in three phases and finally led to the presentation of the relevant model. Findings: The findings show that several conceptual models have been presented for sustainable human resource management, but due to the nascent nature of this approach, specialized and applied models have not yet been developed for different industries. This gap has led to the prescription of models for different industries often without considering the substantive and structural differences of these industries. By identifying this gap between conceptual models and applied models, the present study categorizes and presents a comprehensive framework and model for sustainable human resource management in the Iranian banking industry. Conclusion: Sustainable human resource management, by utilizing human resource processes and subsystems and applying the knowledge and experience of experts in this field, can pave the way for achieving sustainability in organizations, especially in the current conditions of the banking industry, and play an effective role in meeting the needs of all stakeholders. The categories identified in this research, which include developable components and measurable indicators, play a key role in individual, team, and organizational growth and will ultimately lead to the realization of positive results and increased profitability in the banking industry. زمینه و هدف: پایداری به عنوان رویکردی استراتژیک، امکان ارائه راه‌حل‌های نوآورانه برای تضمین بقای بلندمدت سازمان‌ها و سیستم‌های اقتصادی را فراهم می‌کند، به‌گونه‌ای که سلامت جامعه و رفاه مردم نیز حفظ شود. در این میان، مدیریت منابع انسانی نقش محوری در تحقق اهداف پایداری سازمانی ایفا می‌کند. این مطالعه با هدف ارائه یک چارچوب مفهومی و شناسایی مقولات کلیدی، به طراحی مدل مدیریت منابع انسانی پایدار در صنعت بانکداری ایران به‌ویژه بانک‌های خصوصی می‌پردازد. روش‌شناسی: در این پژوهش، ابتدا با ترسیم نقشه ادبیاتی نوگرا، تلاش شده است تا با بررسی دقیق عوامل مختلف و از زوایای گوناگون، مقولات اصلی که زمینه‌ساز چارچوب نظری در مدیریت منابع انسانی پایدار هستند، شناسایی شود. روش تحقیق این پژوهش ترکیبی بوده و بر اساس رویکرد پیاز ساندرز تطبیق داده شده است. پژوهش در سه فاز اجرا شده و در نهایت به ارائه مدل مربوطه منتهی گردیده است. یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل‌های مفهومی متعددی برای مدیریت منابع انسانی پایدار ارائه شده است، اما به دلیل نوپایی این رویکرد، هنوز مدل‌های تخصصی و کاربردی برای صنایع مختلف توسعه نیافته‌اند. این خلا باعث شده است که تجویز مدل‌ها برای صنایع مختلف غالباً بدون توجه به تفاوت‌های ماهوی و ساختاری این صنایع صورت گیرد. پژوهش حاضر، با شناسایی این شکاف میان مدل‌های مفهومی و مدل‌های کاربردی، به مقوله‌سازی و ارائه یک چارچوب و مدل جامع برای مدیریت منابع انسانی پایدار در صنعت بانکداری ایران می‌پردازد. نتیجه‌گیری: مدیریت منابع انسانی پایدار، با بهره‌گیری از فرآیندها و زیرسیستم‌های منابع انسانی و به‌کارگیری دانش و تجربه متخصصان این حوزه، می‌تواند زمینه‌ساز تحقق پایداری در سازمان‌ها، به‌ویژه در شرایط کنونی صنعت بانکداری، شود و نقش مؤثری در تأمین نیازهای همه ذی‌نفعان ایفا کند. مقولات شناسایی‌شده در این تحقیق، که شامل مولفه‌های قابل توسعه و شاخص‌های قابل اندازه‌گیری هستند، نقش کلیدی در رشد فردی، تیمی و سازمانی ایفا می‌کنند و در نهایت به تحقق نتایج مثبت و افزایش سودآوری در صنعت بانکداری منجر خواهند شد.

https://www.qjimdo.ir/article_239087_de8219dae52cec492e5b3bc9840532e3.pdf