دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریتمدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی2676-71129120260321Employee Branding in the Public Sector: A Future-Oriented Three-Layer Modelبرندسازی منابع انسانی در بخش دولتی: یک الگوی سهلایهای آیندهگرا12224226810.22034/qjimdo.2026.563387.1777FAارمباقریاندانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایرانکرم الهدانش فرداستاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانرضانجف بیگیاستاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20251201<span lang="EN">Background & Purpose: </span>Rapid technological developments, changing nature of jobs, and increasing expectations of citizens have forced public sector organizations to seriously consider the issue of human resource branding. Government organizations are faced with special requirements such as transparency, public trust, administrative ethics, and service orientation, which require a different model. On the other hand, the emergence of new skills and capabilities required by future jobs has doubled the need to design a framework. Accordingly, the purpose of this study is to present a three-layer futuristic model for human resource branding in the public sector.<br><span lang="EN">Methodology: </span>This study was conducted with an applied and inductive approach, and in order to extract the dimensions of the three-layer model of human resource branding in government organizations, a qualitative field method was used. Research data were collected through semi-structured interviews with experts in the field of human resource management and futures studies in the public sector. Participants were selected using criterion-based purposive sampling, and the interview process continued until theoretical saturation of 15 people was achieved. The resulting data were analyzed using thematic analysis based on the Atride-Stirling theme network framework to extract basic, organizing, and overarching themes, and ultimately explain the three-layer structure of the model. <br><span lang="EN">Findings: </span>The three-layer model included employee identity, future job capabilities, and organizational requirements. The first layer, HR brand identity, included five overarching themes of professional identity, social identity, digital identity, personal values, and expected image of brand employees, which, with 15 organizing themes, helps explain the dimensions of brand employee identity. The second layer, future job capabilities, included six overarching themes of digital skills, cognitive skills, human skills, green skills, global skills, and technological and data-driven competencies, which, with 18 organizing themes, identifies the skills and competencies required by employees to face future job changes. The third layer, specific requirements for government organizations, included five overarching themes of transparency, administrative ethics, service-orientedness, public trust, and future job security and flexibility, which, with 15 organizing themes, provides a framework for employee performance requirements in the public sector.<br><span lang="EN">Conclusion: </span>HR branding in government organizations goes beyond the individual identity of employees and requires alignment of professional and value identity, future-oriented skills and compliance with good governance requirements. Implementing this model can help attract, retain and develop employees with the capabilities required for future jobs and strengthen the organization’s brand.<strong><span lang="FA">زمینه و هدف: </span></strong><span lang="FA">تحولات سریع فناوری، دگرگونی ماهیت مشاغل و افزایش انتظارات شهروندان، سازمانهای بخش عمومی را ناگزیر کرده است که بهطور جدی به مقوله برندسازی منابع انسانی توجه کنند. سازمانهای دولتی با الزامات ویژهای همچون شفافیت، اعتماد عمومی، اخلاق اداری و خدمتمحوری مواجهاند که الگوی متفاوتی را ایجاب میکند. از سوی دیگر، ظهور مهارتها و قابلیتهای جدید مورد نیاز مشاغل آینده، ضرورت طراحی چارچوبی را دوچندان کرده است</span><span dir="LTR">.</span><span> <span lang="FA">بر این اساس، هدف این پژوهش ارائه یک الگوی سهلایهای آیندهگرا برای برندسازی منابع انسانی در بخش دولتی است. </span></span>
<strong><span lang="FA">روششناسی: </span></strong><span lang="FA">این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد استقرایی انجام شد و بهمنظور استخراج ابعاد مدل سهلایهای برندسازی منابع انسانی در سازمانهای دولتی، از روش کیفی میدانی بهره گرفته شد. دادههای پژوهش از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان حوزه مدیریت منابع انسانی و آیندهپژوهی در بخش دولتی گردآوری گردید. انتخاب مشارکتکنندگان با استفاده از نمونهگیری هدفمند ملاکمحور انجام شد و فرایند مصاحبهها تا دستیابی به اشباع نظری 15 نفر ادامه یافت. دادههای حاصل با روش تحلیل مضمون و بر مبنای چارچوب شبکه مضامین اترید</span><span lang="FA">–</span><span lang="FA">استرلینگ تحلیل شد تا مضامین پایه، سازماندهنده و فراگیر استخراج و نهایتاً ساختار سهلایهای الگو تبیین گردد</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">یافتهها: </span></strong><span lang="FA">الگوی سهلایهای شامل هویت کارکنان، قابلیتهای آینده مشاغل و الزامات سازمانی بود. لایه اول، هویت برند منابع انسانی، شامل پنج مضمون فراگیر هویت حرفهای، هویت اجتماعی، هویت دیجیتال، ارزشهای شخصی و تصویر مورد انتظار از کارکنان برند بود که با ۱۵ مضمون سازماندهنده به تبیین ابعاد هویت کارکنان برند کمک میکند. لایه دوم، قابلیتهای آینده مشاغل، شامل شش مضمون فراگیر مهارتهای دیجیتال، مهارتهای شناختی، مهارتهای انسانی، مهارتهای سبز، مهارتهای جهانی و شایستگیهای فناورانه و دادهمحور بود که با ۱۸ مضمون سازماندهنده، مهارتها و شایستگیهای مورد نیاز کارکنان برای مواجهه با تغییرات مشاغل آینده را مشخص میکند. لایه سوم، الزامات خاص سازمانهای دولتی، شامل پنج مضمون فراگیر شفافیت، اخلاق اداری، خدمتمحوری، اعتماد عمومی و امنیت و انعطاف شغلی آینده بود که با ۱۵ مضمون سازماندهنده چارچوب الزامات عملکرد کارکنان در بخش دولتی را ارائه میدهد</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">نتیجهگیری: </span></strong><span lang="FA">برندسازی منابع انسانی در سازمانهای دولتی فراتر از هویت فردی کارکنان است و مستلزم همراستایی هویت حرفهای و ارزشی، مهارتهای آیندهمحور و رعایت الزامات حکمرانی خوب است. اجرای این مدل میتواند به جذب، نگهداشت و توسعه کارکنان با توانمندیهای لازم برای مشاغل آینده کمک کند و برند سازمان را تقویت نماید</span><span dir="LTR">.</span>https://www.qjimdo.ir/article_242268_d6b00a251e82afea3f4cf54f3688d2f4.pdfدانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریتمدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی2676-71129120260321A Phenomenological Study of Business Coaching in Start-Up Businessesمطالعه پدیدارشناختی مربیگری کسبوکار در کسبوکارهای نوپا235224226910.22034/qjimdo.2025.521902.1749FAمحمدرضاییدانشجوی دکتری مدیریت دولتی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش،ایرانعباسنرگسیاندانشیار گروه رهبری و سرمایه انسانی،دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، ایرانعلیپیران نژاددانشیار گروه رهبری و سرمایه انسانی،دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، ایرانJournal Article20250507<strong><span lang="FA">زمینه و هدف: </span></strong><span lang="FA">با رشد سریع و ظهور هزاران کسبوکار نوپا در سالهای اخیر، بهویژه در حوزه فناوری اطلاعات، این کسبوکارها با چالشهای متعددی در مسیر تثبیت، توسعه و رقابتپذیری روبهرو شدهاند. در این میان، مربیگری کسبوکار به عنوان یکی از رویکردهای مؤثر در ارتقای ظرفیتهای مدیریتی، تصمیمگیری و رشد پایدار، اهمیت فزایندهای یافته است. این مطالعه با رویکرد پدیدارشناختی به واکاوی تجربههای زیسته خبرگان از <span> </span>مربیگری کسبوکار در کسبوکارهای نوپا میپردازد</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">روششناسی:</span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">این پژوهش با رویکرد کیفی و بر مبنای استراتژی پدیدارشناسی تفسیری (هرمنوتیکی) بهمنظور فهم عمیق تجربه زیسته مربیان و شاگردان در زمینه مربیگری کسبوکار در استارتآپهای حوزه فناوری اطلاعات انجام شده است. فلسفه پژوهش در پارادایم تفسیری و با رویکرد استقرایی شکل گرفته است. دادهها با استفاده از مصاحبههای نیمهساختیافته و از طریق نمونهگیری هدفمند قضاوتی از ۲۰ مشارکتکننده گردآوری شدهاند. تحلیل دادهها بر اساس روش ششمرحلهای پدیدارشناسی تفسیری ون منن انجام گرفته و افق زمانی پژوهش، مقطعی بوده است</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">یافتهها:</span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">تحلیل کیفی دادهها به شناسایی شش بُعد اصلی مؤثر بر اثربخشی مربیگری کسبوکار در استارتآپهای فناورانه منجر شد. این ابعاد شامل</span><span dir="LTR">: </span><span lang="AR-SA">ساختار و فرهنگ سازمانی، فرآیندها و ابزارهای مربیگری، توسعه و رشد فردی و سازمانی، راهبردها و چالشها، روابط و ارتباطات، و محیط کار هستند. یافتهها نشان دادند که مربیگری موفق در استارتآپها مستلزم تلفیق دقیق رویکردهای روانشناختی، مدیریتی، و فرهنگی با نیازهای پویای این کسبوکارها است. این شش بُعد در قالب یک چارچوب مفهومی، مسیر طراحی و اجرای مؤثر برنامههای مربیگری در اکوسیستم نوآوری را روشن میسازند</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">نتیجهگیری<span>:</span></span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">یافتههای این مطالعه نشان میدهد که </span><span lang="FA">مربیگری</span><span lang="AR-SA"> کسبوکار نقش مهمی در افزایش خودآگاهی، اعتماد به نفس، تصمیمگیری راهبردی و تسهیل یادگیری در میان بنیانگذاران کسبوکارهای نوپا دارد. همچنین، تجربه مربیگری بهعنوان یک فرآیند تعاملی و تحولآفرین درک میشود که فراتر از انتقال دانش، به توانمندسازی ذهنی و توسعه فردی و سازمانی منجر میگردد. این نتایج میتواند راهگشای طراحی برنامههای اثربخش مربیگری برای حمایت هدفمند از اکوسیستم استارتاپی باشد</span><span lang="FA">. </span><strong><span lang="FA">زمینه و هدف: </span></strong><span lang="FA">با رشد سریع و ظهور هزاران کسبوکار نوپا در سالهای اخیر، بهویژه در حوزه فناوری اطلاعات، این کسبوکارها با چالشهای متعددی در مسیر تثبیت، توسعه و رقابتپذیری روبهرو شدهاند. در این میان، مربیگری کسبوکار به عنوان یکی از رویکردهای مؤثر در ارتقای ظرفیتهای مدیریتی، تصمیمگیری و رشد پایدار، اهمیت فزایندهای یافته است. این مطالعه با رویکرد پدیدارشناختی به واکاوی تجربههای زیسته خبرگان از <span> </span>مربیگری کسبوکار در کسبوکارهای نوپا میپردازد</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">روششناسی:</span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">این پژوهش با رویکرد کیفی و بر مبنای استراتژی پدیدارشناسی تفسیری (هرمنوتیکی) بهمنظور فهم عمیق تجربه زیسته مربیان و شاگردان در زمینه مربیگری کسبوکار در استارتآپهای حوزه فناوری اطلاعات انجام شده است. فلسفه پژوهش در پارادایم تفسیری و با رویکرد استقرایی شکل گرفته است. دادهها با استفاده از مصاحبههای نیمهساختیافته و از طریق نمونهگیری هدفمند قضاوتی از ۲۰ مشارکتکننده گردآوری شدهاند. تحلیل دادهها بر اساس روش ششمرحلهای پدیدارشناسی تفسیری ون منن انجام گرفته و افق زمانی پژوهش، مقطعی بوده است</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">یافتهها:</span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">تحلیل کیفی دادهها به شناسایی شش بُعد اصلی مؤثر بر اثربخشی مربیگری کسبوکار در استارتآپهای فناورانه منجر شد. این ابعاد شامل</span><span dir="LTR">: </span><span lang="AR-SA">ساختار و فرهنگ سازمانی، فرآیندها و ابزارهای مربیگری، توسعه و رشد فردی و سازمانی، راهبردها و چالشها، روابط و ارتباطات، و محیط کار هستند. یافتهها نشان دادند که مربیگری موفق در استارتآپها مستلزم تلفیق دقیق رویکردهای روانشناختی، مدیریتی، و فرهنگی با نیازهای پویای این کسبوکارها است. این شش بُعد در قالب یک چارچوب مفهومی، مسیر طراحی و اجرای مؤثر برنامههای مربیگری در اکوسیستم نوآوری را روشن میسازند</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">نتیجهگیری<span>:</span></span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">یافتههای این مطالعه نشان میدهد که </span><span lang="FA">مربیگری</span><span lang="AR-SA"> کسبوکار نقش مهمی در افزایش خودآگاهی، اعتماد به نفس، تصمیمگیری راهبردی و تسهیل یادگیری در میان بنیانگذاران کسبوکارهای نوپا دارد. همچنین، تجربه مربیگری بهعنوان یک فرآیند تعاملی و تحولآفرین درک میشود که فراتر از انتقال دانش، به توانمندسازی ذهنی و توسعه فردی و سازمانی منجر میگردد. این نتایج میتواند راهگشای طراحی برنامههای اثربخش مربیگری برای حمایت هدفمند از اکوسیستم استارتاپی باشد</span><span lang="FA">. </span>https://www.qjimdo.ir/article_242269_95e2bff228da48bd05408fa81db01d30.pdfدانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریتمدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی2676-71129120260321Designing a Student Training Model in an Electronic Learning Environmentطراحی الگوی تربیت دانشجو در محیط یادگیری الکترونیک537824227110.22034/qjimdo.2025.539517.1761FAافشینپاآهودانشجوی دکتری علوم تربیتی،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران0000-0001-5661-0025نازیلاخطیب زنجانیدانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.0000-0002-9844-5563منیژهاحمدیاستادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانمرجانمعصومی فرددانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.0000-0002-1780-2064نسیمسعیددانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانJournal Article20250807<span lang="EN">Background & Purpose: </span><span>The evolution of digital technologies has brought about fundamental changes in higher education and has made e-learning one of the main teaching methods in universities. In the meantime, effective student training in such environments requires the design of a comprehensive, native model based on the needs of learners and the characteristics of the digital environment. However, many existing approaches lack the necessary theoretical coherence or empirical validity and do not respond to the educational challenges in the e-learning environment. This study designs a conceptual model for training students in the e-learning environment.</span>
<span lang="EN">Methodology: </span><span>The present study is applied in terms of purpose and qualitative in terms of data collection method, and a grounded theory strategy was used. The statistical population of this study consists of e-learning professors (Payam Noor Universities in Tehran), whose number was limited to 15 after reaching theoretical saturation. The sample selection was carried out using a snowball method. The data collection method was field and library, and semi-structured interviews were used to collect information. A three-stage coding process was also used in data analysis. </span>
<span lang="EN">Findings: </span><span>Based on the analysis of research data, causal factors were divided into three subcategories including educational, institutional, and technological requirements, pivotal phenomena were divided into three subcategories including knowledge, skills, and attitudes, contextual factors including individual characteristics and institutional contexts at Payam Noor University, intervening factors including teacher competencies and educational regulations, and strategies including developing student individual competencies in distance education, improving infrastructure and developing technology systems in the e-learning environment, and improving teacher competencies in distance education, and outcomes including educational and organizational outcomes.</span>
<span lang="EN">Conclusion: </span><span>Implementing this model can lead to positive outcomes in distance education universities. The presented model provides a comprehensive framework for improving policymaking, designing educational programs, and enhancing the quality of e-learning at Payam Noor University and other similar institutions.</span><strong><span lang="FA">زمینه و هدف: </span></strong><span lang="AR-SA">تحول فناوریهای دیجیتال، آموزش عالی را با دگرگونیهای بنیادینی مواجه ساخته و یادگیری الکترونیک را به یکی از شیوههای اصلی آموزش در دانشگاهها تبدیل کرده است. در این میان، تربیت مؤثر دانشجو در چنین محیطهایی مستلزم طراحی </span><span lang="FA">الگویی</span><span lang="AR-SA"> جامع، بومی و مبتنی بر نیازهای یادگیرندگان و ویژگیهای محیط دیجیتال است. با این حال، بسیاری از رویکردهای موجود، فاقد انسجام نظری یا اعتبار تجربی لازم هستند و پاسخگوی چالشهای تربیتی در فضای یادگیری الکترونیک نیستند. در این پژوهش به طراحی الگویی مفهومی برای تربیت دانشجو در محیط یادگیری الکترونیک پرداخته میشود. </span>
<strong><span lang="FA">روششناسی: </span></strong><span lang="FA">پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش گردآوری دادهها، کیفی است و در آن از راهبرد دادهبنیاد استفاده شده است. جامعه آماری این مطالعه را اساتید آموزش الکترونیک (دانشگاههای پیام نور تهران) تشکیل میدهند که پس از رسیدن به اشباع نظری، تعداد آنها به ۱۵ نفر محدود شد. انتخاب نمونهها بهصورت هدفمند صورت گرفت. روش گردآوری دادهها بهصورت میدانی و کتابخانهای بوده و برای جمعآوری اطلاعات از مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده شد. در تحلیل دادهها نیز از فرایند سه مرحلهای کدگذاری استفاده شده است</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">یافتهها</span></strong><span lang="FA">: بر اساس تحلیل دادههای پژوهش، عوامل علی در سه مقوله فرعی شامل الزامات آموزشی، نهادی و فناوری، پدیده محوری در سه مقوله فرعی شامل دانش، مهارت و نگرش، عوامل زمینهای شامل</span><span dir="LTR" lang="FA"> </span><span lang="FA"><span> </span>ویژگی های فردی و بسترهای نهادی در دانشگاه پیام نور، عوامل مداخلهگر شامل شایستگیهای استاد و مقررات آموزشی و راهبردها شامل توسعه شایستگیهای فردی دانشجو در آموزش از راه دور، ارتقای زیرساخت های و توسعه سیستم های فناوری در محیط یادگیری الکترونیکی و ارتقای شایستگی های استاد در آموزش از راه دور و پیامدها شامل پیامدهای آموزشی و سازمانی </span><span lang="FA">تقسیمبندی شدند.</span>
<strong><span lang="FA">نتیجهگیری: </span></strong><span lang="FA">اجرای این الگو میتواند به پیامدهای مثبت در دانشگاههای آموزش از راه دور منجر شود. الگوی ارائهشده، چارچوبی جامع برای بهبود سیاستگذاری، طراحی برنامههای آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری الکترونیکی در دانشگاه پیام نور و سایر مؤسسات مشابه فراهم میسازد</span><span dir="LTR">.</span>https://www.qjimdo.ir/article_242271_65b7e9a6537aaf6cd20c4d3b75cb6309.pdfدانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریتمدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی2676-71129120260321Agile Governance Model Based on Digital Transformation in Iranian Public Organizationsالگوی حکمرانی چابک مبتنی بر تحول دیجیتال در سازمانهای دولتی ایران7910424227010.22034/qjimdo.2025.538093.1759FAمریماربابی اصفهانیدانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران0000-0001-8807-8862غلامرضامعمارزاده طهراندانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاداسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران0000-0002-8800-0149قنبرامیرنژاددانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران0000-0001-5418-9257حسینشیرازیاستادیار گروه مدیریت تکنولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران0000-0003-3130-1642Journal Article20250730<span lang="EN">Background & Purpose: </span><span>In the era of digital transformation, responding to challenges arising from environmental changes requires agile governance to meet the ever-changing needs and demands of society. This research aims to develop an agile governance model based on digital transformation for Iranian public organizations (case study: Information Technology Organization of Iran).</span>
<span lang="EN">Methodology: </span><span>This applied and developmental research employs an exploratory mixed-method sequential design. In the qualitative phase, using thematic analysis, dimensions, components, and indicators of the model were extracted through semi-structured interviews with 15 academic and executive experts from the Information Technology Organization of Iran. Three dimensions, nineteen components, and fifty-seven indicators were identified in this phase. In the quantitative phase, structural equation modeling (SEM) was used to validate the model. A questionnaire based on the factors extracted in the qualitative phase was designed and distributed among 120 experts from the Information Technology Organization of Iran to assess the relationships between indicators and constructs. Data were analyzed using SmartPLS version 3</span><span>. </span>
<span lang="EN">Findings: </span><span>The results from both qualitative and quantitative phases indicate that agile governance based on digital transformation in Iranian public organizations encompasses content dimensions (such as agile decision-making, transparency, culture of change acceptance, citizen participation), structural dimensions (including agile technological infrastructure, innovative human resources, data-driven leadership, and digital transformation institutions), and process dimensions (such as agile methods, continuous learning, and participatory policymaking). Quantitative analysis also confirmed the significance of the relationships between the indicators and the relevant components</span><span>.</span>
<span lang="EN">Conclusion: </span><span>The findings of this study can enrich the theoretical literature in the field of agile governance and digital transformation and pave the way for developing optimized policies and strategies in public organizations</span><span>.</span><strong><span lang="FA">زمینه و هدف: </span></strong><span lang="AR-SA">درعصر تحول دیجیتال پاسخ</span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA">گویی به چالش</span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA">های ناشی از تغییرات محیطی، مستلزم حکمرانی چابک در برآوردن خواسته</span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA">ها و نیازهای جامعه دائماً در حال تغییر است. این پژوهش با هدف تدوین الگوی حکمرانی چابک مبتنی بر تحول دیجیتال در سازمان</span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA">های دولتی ایران (مورد مطالعه: سازمان فناوری اطلاعات ایران) انجام شده است.</span><span lang="AR-SA"> </span>
<strong><span lang="FA">روششناسی: </span></strong><span lang="AR-SA">پژوهش از نظر هدف، کاربردی و توسعه</span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA">ای و از لحاظ نوع دادهها آمیخته اکتشافی است که برای نیل به اهداف آن، از رویکرد آمیخته متوالی اکتشافی استفاده شد. در مرحله کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون، ابعاد، مولفهها و شاخصهای الگو از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته با 15 نفر از خبرگان دانشگاهی و اجرایی سازمان فناوری اطلاعات ایران احصاء شد. در این مرحله سه بعد، نوزده مولفه و پنجاه و هفت شاخص به دست آمد. در مرحلۀ کمی، برای اعتبارسنجی الگو، از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد؛ بدینصورت که پرسشنامهای بر اساس عوامل احصاء شده در مرحله کیفی، طراحی و در بین 120 نفر از کارشناسان سازمان فناوری اطلاعات ایران توزیع شد تا روابط بین شاخصها و مقولهها ارزیابی شود. دادههای مرحله کمی با استفاده از نرم افزار اِسمارت پیاِلاِس نسخه 3 مورد تحلیل قرار گرفتند.</span>
<strong><span lang="FA">یافتهها: </span></strong><span lang="FA">یافتههای حاصل از دو مرحله کیفی و کمی نشان داد که حکمرانی چابک مبتنی بر تحول دیجیتال در سازمانهای دولتی ایران شامل ابعاد محتوایی (مانند تصمیمگیری چابک، شفافیت، فرهنگ پذیرش تغییر، مشارکت شهروندان)، ساختاری (شامل زیرساخت فناورانه، منابع انسانی نوآور، رهبری دادهمحور و نهاد تحول دیجیتال) و<span> </span>فرایندی (از جمله روشهای چابک، یادگیری مستمر و سیاستگذاری مشارکتی) است. تحلیلهای کمی نیز معنیداری ارتباط بین شاخصها و مولفههای مورد نظر را تایید کردند</span><span dir="LTR">.</span>
<strong><span lang="FA">نتیجهگیری: </span></strong><span lang="FA">نتایج این پژوهش میتواند به غنای ادبیات نظری در حوزه حکمرانی چابک و تحول دیجیتال کمک کرده و زمینهساز تدوین سیاستها و راهبردهای بهینه در سازمانهای دولتی گردد.</span>https://www.qjimdo.ir/article_242270_b746f2e286e78629fb4639bb4c833520.pdfدانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریتمدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی2676-71129120260321The Role of Dynamic Capabilities and Institutional Pressure in Business Model Innovation with an Emphasis on Top Management Team Heterogeneityنقش قابلیتهای پویا و فشار نهادی در نوآوری مدل کسبوکار با تأکید بر ناهمگونی تیم مدیریت ارشد10513224232710.22034/qjimdo.2025.527587.1753FAمحمدمحرابیمدیریت بازرگانی، مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانمحسناکبریمدیریت بازرگانی، مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران0000-0003-1884-6656میلادهوشمند چایجانیمدیریت بازرگانی، مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانJournal Article20250601<span lang="EN">Background & Purpose: </span>Family businesses, particularly in the tourism industry, play a crucial role in local economic development and job creation. However, their sustainability and competitiveness depend on continuous business model innovation to adapt to the rapidly changing market and environmental demands. This study aims to examine the effects of dynamic capabilities, institutional pressures, and top management team heterogeneity on business model innovation in family-owned tourism businesses in Gilan Province, Iran.<br><span lang="EN">Methodology: </span>This study adopts a quantitative approach and is classified as descriptive-correlational in nature. Data were collected using a structured questionnaire distributed to a sample of 120 family-owned businesses active in the tourism sector. The sampling was non-probabilistic and based on availability. To test the proposed hypotheses, structural equation modeling (SEM) was employed using SmartPLS software. <br><span lang="EN">Findings: </span>The results indicated that dynamic capabilities have a significant and positive effect on business model innovation. Institutional pressures and top management team heterogeneity also had significant effects on business model innovation. Furthermore, dynamic capabilities significantly influenced team heterogeneity, while the effect of institutional pressures on team heterogeneity was not statistically significant.<br><span lang="EN">Conclusion: </span>The findings suggest that to enhance business model innovation, family businesses in the tourism sector should invest in developing their dynamic capabilities and assembling diverse management teams. Policymakers and business managers should also recognize the potential of institutional pressures as a driver of innovation and provide supportive institutional environments to facilitate innovation in family businesses.<strong><span lang="FA">زمینه و هدف: </span></strong><span lang="FA">کسبوکارهای خانوادگی، بهویژه در صنعت گردشگری، بهعنوان یکی از ارکان کلیدی توسعه اقتصادی و اشتغالزایی در مناطق محلی شناخته میشوند. با این حال، حفظ پایداری و رقابتپذیری این کسبوکارها در گرو توانایی آنها در نوآوری مستمر در مدل کسبوکار است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر قابلیتهای پویا، فشارهای نهادی و ناهمگونی تیم مدیریت ارشد بر نوآوری مدل کسبوکار در کسبوکارهای خانوادگی فعال در صنعت گردشگری استان گیلان است</span><span lang="FA">. </span><br><strong><span lang="FA">روششناسی: </span></strong><span lang="AR-SA">این پژوهش از نظر روش، کمّی و از نوع توصیفی-همبستگی است. دادههای پژوهش از طریق پرسشنامه و با نمونهای شامل 120 کسبوکار خانوادگی فعال در حوزه گردشگری گردآوری شد و برای آزمون فرضیهها از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار</span> <span lang="FA">اِسمارت پیاِلاِس</span> <span lang="AR-SA">استفاده گردید</span><span dir="LTR">.</span><br><strong><span lang="FA">یافتهها: </span></strong><span lang="FA">نتایج نشان داد که قابلیتهای پویا تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری مدل کسبوکار دارد. همچنین، فشارهای نهادی و ناهمگونی تیم مدیریت ارشد نیز اثر معناداری بر نوآوری مدل کسبوکار داشتند. علاوه بر این، قابلیتهای پویا بر ناهمگونی تیم مدیریت ارشد تأثیر مثبت و معناداری داشت، اما تأثیر فشارهای نهادی بر ناهمگونی تیم مدیریت ارشد معنادار نبود</span><span dir="LTR">.</span><br><strong><span lang="FA">نتیجهگیری: </span></strong><span lang="FA">یافتههای پژوهش بیانگر آن است که کسبوکارهای خانوادگی برای بهبود نوآوری در مدل کسبوکار خود باید بر توسعه قابلیتهای پویا تمرکز کرده و از تیمهای مدیریتی متنوع بهره بگیرند. همچنین، سیاستگذاران و مدیران این کسبوکارها باید به نقش محرک فشارهای نهادی در شکلگیری نوآوری توجه داشته باشند و زمینههای قانونی و نهادی لازم برای ارتقاء نوآوری را فراهم نمایند</span><span dir="LTR">.</span>https://www.qjimdo.ir/article_242327_f7761aaec7605616baffa6a79dc1c1a2.pdfدانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریتمدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی2676-71129120260321Designing an Organizational Culture Model for Malek Ashtar University of Technology Based on Technological Megatrendsطراحی مدل فرهنگ سازمانی دانشگاه صنعتی مالک اشتر مبتنی بر کلانروندهای فناوری24227210.22034/qjimdo.2025.542565.1765FAمحمدداورزنیدانشجوی دکتری مدیریت فناوری، دانشگاه مالک اشتر، تهران، ایران0000-0002-0813-0139مجیدرمضاندانشیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالکاشتر، تهران، ایرانسید اصغرجعفریدانشیار گروه حقوق و روابط بین الملل، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایراناسماعیلاسدیدانشیار گروه مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایرانJournal Article20250821Abstract<br><br>Background and Purpose: Given rapid technological advancements and their impact on the structure and function of educational institutions, aligning university organizational culture with technological megatrends is essential. The main objective of this research is to design an organizational culture model for Malek-Ashtar University of Technology based on technological megatrends.<br><br>Methodology: This study employed a sequential exploratory mixed-methods approach (qualitative-quantitative). In the qualitative phase, technological megatrends were first identified and prioritized using the Delphi method with the participation of 15 experts. Subsequently, utilizing thematic analysis of semi-structured interviews, the initial conceptual model of organizational culture was extracted. In the quantitative phase, a researcher-developed questionnaire was administered to a sample of 59 managers and executive specialists. The data were analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM).<br><br>Findings: The university's organizational culture based on technological megatrends can be organized into five key conceptual categories: innovative and learning leadership, technological adaptability and future-orientedness, organizational cohesion and technological security, technological and strategic mission, and interdisciplinary and team-based collaboration. Each of these categories comprises components that systematically outline the essential dimensions for forming a transformative technological organizational culture in technical and scientific universities. The proposed model demonstrated good fit in the structural equation analysis.<br><br>Conclusion: The presented organizational culture model provides a comprehensive framework grounded in the organizational and technological realities of Malek-Ashtar University of Technology. Aligned with technological megatrends, it can serve as a foundation for sustainable transformation, systematic innovation, and intelligent organizational adaptation.چکیده<br>زمینه و هدف: با توجه به تحولات سریع فناوری و تأثیر آن بر ساختار و عملکرد مؤسسات آموزشی، تطابق فرهنگ سازمانی دانشگاهها با کلانروندهای فناورانه ضروری به نظر میرسد. هدف اصلی این پژوهش، طراحی مدل فرهنگ سازمانی دانشگاه صنعتی مالک اشتر مبتنی بر کلانروندهای فناوری است.<br>روششناسی: این پژوهش با رویکرد ترکیبی متوالی اکتشافی (کیفی-کمی) انجام شده است. در بخش کیفی، ابتدا کلانروندهای فناورانه با استفاده از روش دلفی و با مشارکت ۱۵ خبره شناسایی و اولویتبندی شدند. سپس، با بهرهگیری از تحلیل مضمون مصاحبههای نیمهساختاریافته، مدل مفهومی اولیه فرهنگ سازمانی استخراج گردید. در بخش کمی، پرسشنامهای محققساخته بر روی نمونهای شامل ۵۹ نفر از مدیران و کارشناسان اجرا شد و دادهها با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شدند.<br>یافتهها: فرهنگ سازمانی دانشگاه مبتنی برکلانروندهای فناوری در پنج دسته مفهومی کلیدی قابل سازماندهی است: رهبری نوآورانه و یادگیرنده، سازگاری فناورانه و آیندهنگری، انسجام سازمانی و امنیت فناورانه، مأموریت فناورانه و راهبردی و مشارکت بینرشتهای و تیممحور. هر یک از این دستهها شامل مؤلفههایی هستند که بهطور سیستماتیک، ابعاد ضروری برای شکلگیری یک فرهنگ سازمانی تحولگرای فناورانه را در دانشگاههای فنی و علمی ترسیم میکنند. مدل پیشنهادی از برازش مناسب در تحلیل معادلات ساختاری برخوردار بود.<br>نتیجهگیری: مدل فرهنگ سازمانی ارائهشده، چارچوبی جامع و مبتنی بر واقعیتهای سازمانی و فناورانه دانشگاه صنعتی مالکاشتر ارائه میدهد که ضمن همسویی با کلانروندهای فناوری، می تواند زمینهساز تحول پایدار، نوآوری سیستماتیک و انطباق هوشمند سازمانی باشد.