دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 2 2026 06 22 A Model for Evaluating Electronic Service Quality Based on Digital Service Innovation مدل ارزیابی کیفیت خدمات الکترونیک مبتنی بر نوآوری دیجیتال خدمات 1 30 247024 10.22034/qjimdo.2026.589399.1804 FA علیرضا پاشایی گروه صنایع،واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران کامران جمالی فیروز آبادی استادیار، گروه صنایع، واحددماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران. امیر غلام ابری استاد،گروه ریاضی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران Journal Article 2026 06 30 Background & Purpose: Digital service innovation has emerged as one of the most significant drivers of organizational transformation in the design, delivery, and continuous improvement of electronic services. The evaluation of e-service quality can no longer rely solely on traditional indicators and static assessment models, as such approaches fail to capture the dynamic characteristics of innovative services, digital interactions, and continuously evolving user needs. Accordingly, the objective of this study is to develop a model for evaluating electronic service quality based on digital service innovation. Methodology: This study is applied in terms of purpose and qualitative-exploratory in terms of research approach. Data were collected through semi-structured interviews with 20 experts in the fields of management, information technology, digital innovation, service management, and digital transformation, who were selected using snowball sampling. Data collection continued until theoretical saturation was achieved. Data analysis was conducted using the grounded theory approach with MAXQDA software through three stages of open, axial, and selective coding to identify and explain the dimensions, components, and relationships among them. Findings: Data analysis resulted in the extraction of 225 open codes, 75 subcategories, and 25 main categories, based on which a paradigmatic model was developed comprising six dimensions. These dimensions include: causal conditions (the acceleration of digital transformation, the advancement of intelligent technologies, intensified competition, and changing user expectations); the core phenomenon (dimensions of electronic service quality assessment, digital service innovation capabilities, and an intelligent system for evaluation and continuous improvement); contextual conditions (digital innovation maturity, technological infrastructure, an innovation-oriented culture, knowledge management, and top management support); the central phenomenon (a digital service innovation-based model for evaluating electronic service quality); intervening conditions (resource constraints, security and privacy requirements, resistance to change, and environmental uncertainties); strategies (developing digital innovation capabilities, intelligently optimizing service processes, establishing an integrated service quality evaluation system, and leveraging data analytics for continuous improvement); and consequences (enhanced electronic service quality, improved user experience and satisfaction, increased service agility and innovation, value creation for stakeholders, and improved organizational performance). Conclusion: Evaluating electronic service quality in the era of digital innovation requires a dynamic, integrated approach that extends beyond traditional quality assessment indicators. By integrating the dimensions of digital service innovation with electronic service quality, the proposed model provides a practical framework for continuous service improvement, enhanced user experience, and strengthened organizational performance. It also offers a valuable foundation for managerial decision-making in the development of innovative digital services. زمینه و هدف: نوآوری دیجیتال خدمات به یکی از مهم‌ترین پیشران‌های تحول سازمان‌ها در طراحی و بهبود مستمر خدمات الکترونیک تبدیل شده است. ارزیابی کیفیت خدمات الکترونیک دیگر نمی‌تواند صرفاً بر شاخص‌های سنتی و مدل‌های ایستا استوار باشد، زیرا این مدل‌ها توان تبیین ویژگی‌های پویای خدمات نوآورانه، تعاملات دیجیتال و تغییرات مستمر نیازهای کاربران را ندارند. هدف این پژوهش، طراحی مدل ارزیابی کیفیت خدمات الکترونیک مبتنی بر نوآوری دیجیتال خدمات است. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کیفی–اکتشافی است. داده‌های پژوهش از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ نفر از خبرگان حوزه‌های مدیریت، فناوری اطلاعات، نوآوری دیجیتال، مدیریت خدمات و تحول دیجیتال که به روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی انتخاب شدند، گردآوری شد و فرایند نمونه‌گیری تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از رویکرد نظریه داده‌بنیاد و با استفاده از نرم‌افزار مکس‌کیودا در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد تا ابعاد، مؤلفه‌ها و روابط میان آن‌ها استخراج و تبیین شود. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها به استخراج 225 کد باز، ۷5 زیرمقوله و ۲5 مقوله اصلی منجر شد و بر مبنای آن، مدل پارادایمی در شش بعد زیر طراحی گردید. شرایط علّی (شتاب تحول دیجیتال، توسعه فناوری‌های هوشمند، تشدید رقابت و تغییر انتظارات کاربران)، پدیده محوری(ابعاد ارزیابی کیفیت خدمات الکترونیک، قابلیت‌های نوآوری دیجیتال خدمات و نظام هوشمند ارزیابی و بهبود مستمر)، شرایط زمینه‌ای (بلوغ نوآوری دیجیتال، زیرساخت‌های فناورانه، فرهنگ نوآوری، مدیریت دانش و حمایت مدیریت ارشد)، پدیده محوری (مدل ارزیابی کیفیت خدمات الکترونیک مبتنی بر نوآوری دیجیتال خدمات) ، شرایط مداخله‌گر (محدودیت منابع، الزامات امنیت و حریم خصوصی، مقاومت در برابر تغییر و نوسانات محیطی)، راهبردها (توسعه قابلیت‌های نوآوری دیجیتال، بهینه‌سازی هوشمند فرایندهای خدمت، استقرار نظام یکپارچه ارزیابی کیفیت و بهره‌گیری از تحلیل داده‌ها برای بهبود مستمر)، و پیامدها (ارتقای کیفیت خدمات الکترونیک، بهبود تجربه و رضایت کاربران، افزایش چابکی و نوآوری خدمات، ایجاد ارزش برای ذی‌نفعان و ارتقای عملکرد سازمانی) است. نتیجه‌گیری: ارزیابی کیفیت خدمات الکترونیک در عصر نوآوری دیجیتال مستلزم رویکردی پویا، یکپارچه و فراتر از شاخص‌های سنتی کیفیت است. این مدل با تلفیق مؤلفه‌های نوآوری دیجیتال خدمات و ابعاد کیفیت خدمات الکترونیک، چارچوبی کاربردی برای بهبود مستمر خدمات، ارتقای تجربه کاربران و تقویت عملکرد سازمانی فراهم می‌آورد و می‌تواند مبنایی برای تصمیم‌گیری مدیران در توسعه خدمات دیجیتال نوآورانه باشد.

https://www.qjimdo.ir/article_247024_62c81fb77d6658d016b31a8f449037fc.pdf

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 2 2026 06 22 Designing a Conceptual Model for Teacher Training in an Electronic Learning Environment طراحی الگوی مفهومی تربیت استاد در محیط یادگیری الکترونیک 31 60 244066 10.22034/qjimdo.2025.543049.1766 FA عادله کر دانشجوی دکتری گروه علوم تربیتی،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. نازیلا خطیب زنجانی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-9844-5563 نسیم سعید دانشیار گروه علوم تربیتی،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران مرجان معصومی فرد دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-1780-2064 مهدی محمودی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0003-3529-0047 Journal Article 2025 09 02 Background & Purpose: With the increasing expansion of e-learning in higher education systems, training professors who can play a role in digital learning environments by utilizing the required competencies has become one of the key requirements for the success of virtual education. Accordingly, the present study has designed a conceptual model for training professors in an e-learning environment. Methodology: This study has an applied nature in terms of its purpose and is classified as a qualitative study in terms of data collection method. To carry it out, the grounded theory strategy has been used. The statistical population of the study consists of professors active in the field of e-learning at Payam Noor universities in Tehran, and sampling continued until the theoretical saturation stage, which was finally limited to 15 people. The process of selecting participants was carried out using snowball sampling. Data were collected through field and library methods, and the main data collection tool was semi-structured interviews. Data analysis was also performed using a three-stage coding process. Findings: Findings: Based on the analysis of research data, causal factors were divided into three subcategories including university requirements, education, and technology, pivotal phenomena were divided into three subcategories including knowledge, skills, and attitudes, contextual factors including technical and technological conditions and infrastructures, structural conditions, and institutional quality, intervening factors including university culture, educational laws and regulations, and students' individual characteristics and competencies, and strategies including developing professors' professional qualifications appropriate to the e-learning environment, improving technological and educational infrastructures and tools, implementing blended and self-directed learning models by professors, and facilitating organizational learning and knowledge sharing among professors, and outcomes including increasing the efficiency and effectiveness of e-learning and strengthening the university's scientific brand. Conclusion: This model can serve as a foundation for designing faculty development and empowerment programs, improving the quality of teaching in virtual learning environments, and enhancing the effectiveness of distance education systems in universities such as the Payame Noor University زمینه و هدف: با گسترش روزافزون یادگیری الکترونیکی در نظام‌های آموزش عالی، تربیت استادانی که بتوانند با بهره‌گیری از شایستگی‌های مورد نیاز در محیط‌های یادگیری دیجیتال نقش‌آفرینی کنند، به یکی از الزامات کلیدی موفقیت آموزش مجازی تبدیل شده است. بر این اساس، در پژوهش حاضر به طراحی الگوی مفهومی تربیت استاد در محیط یادگیری الکترونیکی پرداخته شده است. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف، ماهیتی کاربردی دارد و از منظر شیوه گردآوری داده‌ها، در زمره مطالعات کیفی قرار می‌گیرد. برای انجام آن، از راهبرد نظریه داده‌بنیاد بهره گرفته شده است. جامعه آماری تحقیق را استادان فعال در حوزه آموزش الکترونیکی در دانشگاه‌های پیام نور شهر تهران تشکیل می‌دهند و نمونه‌گیری تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت که در نهایت به ۱۵ نفر محدود شد. فرایند انتخاب مشارکت‌کنندگان به روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی انجام شد. داده‌ها از طریق روش‌های میدانی و کتابخانه‌ای گردآوری گردید و ابزار اصلی جمع‌آوری اطلاعات، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بود. تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از فرایند سه‌مرحله‌ای کدگذاری انجام گرفت. یافته‌ها: بر اساس تحلیل داده‌های پژوهش، عوامل علی در سه مقوله فرعی شامل الزامات دانشگاه، الزامات آموزشی و الزامات فناوری، پدیده محوری در سه مقوله فرعی شامل دانش، مهارت و نگرش، عوامل زمینه‌ای شامل شرایط و زیرساخت‌های فنی و فناورانه و شرایط ساختاری و کیفیت نهادی، عوامل مداخله‌گر شامل فرهنگ دانشگاهی، قوانین و مقررات آموزشی و ویژگی‌ها و شایستگی‌های فردی دانشجویان و راهبردها شامل توسعه صلاحیت‌های حرفه‌ای اساتید متناسب با محیط یادگیری الکترونیکی، ارتقای زیرساخت‌ها و ابزارهای فناوری و آموزشی، پیاده سازی مدل‌های یادگیری ترکیبی و خودراهبر توسط اساتید و تسهیل یادگیری سازمانی و اشتراک دانش میان اساتید و پیامدها شامل افزایش کارآمدی و اثربخشی آموزش الکترونیکی و تقویت برند علمی دانشگاه تقسیم‌بندی شدند. نتیجه‌گیری: این الگو می‌تواند به‌عنوان مبنایی برای طراحی برنامه‌های توانمندسازی اساتید، بهبود کیفیت تدریس در آموزش مجازی، و ارتقای اثربخشی نظام آموزش از راه دور در دانشگاه‌هایی نظیر پیام نور مورد استفاده قرار گیرد.

https://www.qjimdo.ir/article_244066_027eeb68b35941631b7b2d3ee85a1082.pdf

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 2 2026 06 22 Designing a Policymaking Model for the Talent Development of Student Pilots: An Exploratory Mixed-Methods Approach طراحی الگوی سیاست‌گذاری توسعه استعداد دانشجویان خلبانی: رویکرد آمیخته اکتشافی 61 90 245754 10.22034/qjimdo.2025.536359.1758 FA محسن قیصری دکتری رشته برنامه ریزی توسعه آموزش عالی دانشگاه شهید ستاری، تهران، ایران 0009-0008-7815-5201 داریوش مهری استادیار مدیریت آموزش عالی دانشگاه علوم و فنون شهید ستاری، تهران، ایران حسن محجوب دانشیار،مدیریت آموزش‌عالی،دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران،ایران. اسماعیل اسدی دانشیار، مدیریت دولتی، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران. Journal Article 2025 07 22 Background & Purpose: Given the complexity and sensitivity of the piloting profession and the critical role of competent human resources in operational success, a revision of educational policies is deemed essential. Hence,This study aimed to design a policy framework for talent development in pilot training at Shahid Sattari University of Aeronautical Sciences and Technology. Methodology: This research employed a sequential exploratory mixed-methods approach. In the qualitative phase, through a systematic literature review and semi-structured interviews with 12 experts in pilot training, the dimensions and components of talent development policy were identified. The qualitative data were analyzed using reflexive thematic analysis. In the quantitative phase, a questionnaire was developed based on the qualitative findings and distributed among 167 Air Force instructors, trainers, and pilots. The quantitative data were analyzed using structural equation modeling (SEM) via Smart PLS software. Findings: The results indicated that talent development policy in pilot training comprises four key dimensions: (1) formulation of strategic documents, (2) macro-level policymaking, (3) adaptive and innovative strategies, and (4) strategic talent development planning. The final research model showed a good fit and all path coefficients were statistically significant. The reliability and validity of the research instrument were confirmed through Cronbach’s alpha, composite reliability and model indices. Conclusion: Talent development policymaking, with an emphasis on purposeful planning, institutional coordination, and the integration of modern technologies, plays a vital role in the identification, cultivation, and optimal utilization of pilot talents. These policies, by aligning with global developments, designing professional growth paths, and strengthening soft skills, enhance the quality of pilot training and increase the preparedness of specialized personnel. زمینه و هدف: با توجه به پیچیدگی‌ها و حساسیت‌های حرفه خلبانی و نقش حیاتی نیروی انسانی توانمند در موفقیت عملیاتی، ضرورت بازنگری در سیاست‌های آموزشی احساس می‌شود. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگویی برای سیاست‌گذاری توسعه استعداد در آموزش خلبانی در دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری انجام شد. روش‌شناسی: این مطالعه با رویکرد آمیخته -اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، با استفاده از مرور نظام‌مند منابع علمی و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۲ نفر از خبرگان حوزه آموزش خلبانی، ابعاد و مؤلفه‌های سیاست‌گذاری توسعه استعداد استخراج گردید. تحلیل داده‌های کیفی با روش تحلیل مضمون بازتابی صورت گرفت. در بخش کمی، بر اساس یافته‌های کیفی، پرسشنامه‌ای طراحی و در بین ۱۶۷ نفر از اساتید، مربیان و خلبانان نیروی هوایی توزیع شد. داده‌های کمی با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار اِسمارت پی‌اِل‌اِس تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد سیاست‌گذاری توسعه استعداد در آموزش خلبانی شامل چهار بُعد کلیدی است: (1) طراحی و تدوین اسناد بالادستی، (2) سیاست‌گذاری کلان، (3) راهبردهای نوین و تطبیقی و (4) برنامه‌ریزی راهبردی توسعه استعداد. مدل نهایی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود و تمام ضرایب معنادار به‌دست آمدند. همچنین، پایایی و روایی ابزار پژوهش از طریق آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و شاخص‌های مدل تأیید شد. نتیجه‌گیری: سیاست‌گذاری توسعه استعداد، با تمرکز بر برنامه‌ریزی هدفمند، هماهنگی نهادی و به‌کارگیری فناوری‌های نوین می‌تواند نقش مهمی در شناسایی، پرورش و بهره‌برداری بهینه از استعدادهای خلبانی ایفا کند. این سیاست‌گذاری‌ها با تأکید بر انطباق با تحولات جهانی، طراحی مسیر رشد حرفه‌ای و تقویت مهارت‌های نرم، موجب ارتقای کیفیت آموزش خلبانی و افزایش آمادگی نیروهای متخصص خواهد شد.

https://www.qjimdo.ir/article_245754_3f6ffe62753f500ccf869f808acd03ee.pdf

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 2 2026 06 22 Identifying and explaining the antecedent and consequential factors of talent attrition in the Navy using the FCM method شناسایی وتبین عوامل پیشایندی و پسایندی واماندگی استعدادها در نیروی‌دریایی‌ارتش با روش FCM 245755 10.22034/qjimdo.2026.562356.1775 FA علی امیدی دکتری مدیریت دولتی،گرایش رفتار سازمانی،دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران،ایران 0000-0002-6155-9815 Journal Article 2025 11 26 The phenomenon of "talent exhaustion" refers to a situation in which individuals with high potential abilities and capabilities, for various reasons, do not find the opportunity to grow, learn, and fully utilize their abilities in the organization, and as a result, their talents remain in the organization as potential or are reduced. In other words, individuals' talents do not flourish in their work environment and their productivity and creativity are limited. The main objective of the present study is to identify and model the antecedents and consequences of this phenomenon in the Navy; therefore, the focus is on its negative effects on organizational performance. This study is applied in terms of purpose and survey and exploratory in terms of data collection method. The research approach is a combination of deductive and inductive methods. The statistical population includes 20 senior managers and human resources managers of the Navy who were selected purposefully and using the snowball method. The data collection tools included interviews in the qualitative part and questionnaires in the quantitative part. The validity of the tools was confirmed through content validity and intra-coder reliability (for interviews) and test-retest reliability (for questionnaires). Data analysis was conducted using content analysis and coding (in the qualitative part) and fuzzy mapping analysis (FCM) in the quantitative part. پدیده «واماندگی استعدادها» به وضعیتی گفته می‌شود که در آن افراد با توانایی‌ها و قابلیت‌های بالقوه بالا، به دلایل مختلف در سازمان فرصت رشد، یادگیری و به‌کارگیری کامل توانمندی‌های خود را پیدا نمی‌کنند و در نتیجه استعدادهایشان در سازمان به صورت بالقوه باقی می‌ماند یا کاهش می‌یابد. به عبارت دیگر، استعدادهای افراد در محیط کاری‌شان شکوفا نمی‌شوند و بهره‌وری و خلاقیت آن‌ها محدود می‌گردد. هدف اصلی پژوهش حاضر، شناسایی و مدلسازی پیشایندها و پسایندهای این پدیده درنیروی‌دریایی‌ارتش است؛ بنابراین، تمرکز بر تأثیرات منفی آن بر عملکرد سازمانی می‌باشد. این تحقیق از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، پیمایشی و اکتشافی است. رویکرد پژوهشی ترکیبی از روش‌های قیاسی و استقرایی است. جامعه آماری شامل ۲۰ نفر از مدیران ارشد و مدیران منابع انسانی نیروی‌دریایی‌ارتش می‌باشد که به‌صورت هدفمند و با روش گلوله‌برفی انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مصاحبه در بخش کیفی و پرسشنامه در بخش کمی است. اعتبار ابزارها از طریق روایی محتوایی و پایایی درون‌کدگذار (برای مصاحبه‌ها) و پایایی بازآزمون (برای پرسشنامه‌ها) تأیید شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوا و کدگذاری (در بخش کیفی) و تحلیل نگاشت فازی (FCM) در بخش کمی صورت گرفت.

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 2 2026 06 22 Presenting a model for managing the challenges of retaining talented workforce in government organizations (Tehran City Tax Department) ارائه مدل مدیریت چالش‌های نگهداشت نیروی کار مستعد در سازمان‌های دولتی 245757 10.22034/qjimdo.2025.511102.1740 FA نیلوفر نوبهاری دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش،ایران حسن بودلایی استادیار، گروه مدیریت دولتی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران مجتبی امیری دانشیار گروه رهبری وسرمایه انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، ایران Journal Article 2025 06 10 Based on the research classification, this research is considered an applied research that identifies talent management indicators in government organizations. The type of data in this research is quantitative and qualitative and was collected using interviews and questionnaires and analyzed using statistical methods. The participants of this study were human resource experts and organizational development staff in government organizations. The researcher also used the snowball sampling method in this research. After the initial extraction of data from the interviews, open, axial and selective coding was performed. Then, based on the extracted data, a questionnaire was developed, distributed among the experts and the results were analyzed. To conduct this research, the researcher will use MAXQDA 2020 software as a tool to help organize and analyze data through coding. In this research, factors such as identifying and attracting expert employees, the quality of the organization's innovative functions, developing entrepreneurial values, creative mindset, entrepreneurial culture, employee mental development, employee empowerment, employee capabilities, employee perception and expectations of the organization's facilities, multiple value creation for employees, constructive interactions, patronage, creating profitability, improving communication capabilities with employees, and career advancement were identified as factors in the management model for the challenges of retaining talented workforce in government organizations. این تحقیق براساس دسته بندی تحقیقات از نظر هدف یک تحقیق کاربردی محسوب می شود که به شناسایی شاخص های مدیریت استعداد در سازمان های دولتی می‌پردازد. نوع داده‌ها در این تحقیق کمی و کیفی است و با استفاده از مصاحبه و پرسشنامه جمع‌آوری گردیده و با استفاده از روش‌های آماری تجزیه و تحلیل می گردد. مشارکت کنندگان این مطالعه را خبرگان منابع انسانی و کارکنان توسعه سازمانی در سازمان‌های دولتی تشکیل دادند محقق همچنین در تحقیق حاضر از روش نمونه‌گیری گلوله برفی نیز استفاده کرد. پس از استخراج اولیه داده های حاصل از مصاحبه، کدگذاری باز، محوری و گزینشی انجام شد. سپس بر اساس داده های استخراج شده، پرسشنامه تدوین، در بین کارشناسان توزیع و نتایج تجزیه و تحلیل گردید. برای انجام این تحقیق، محقق از نرم افزار MAXQDA 2020 به عنوان ابزاری برای کمک به سازماندهی و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از طریق کدگذاری استفاده خواهد کرد. در این تحقیق عواملی همچون شناسایی و جذب کارکنان خبره، کیفیت کارکردهای نوآورمحور سازمان، توسعه ارزش های کارآفرینی، ذهن گرایی خلاق، فرهنگ کارآفرینی، توسعه ذهنی کارکنان، توانمند سازی کارکنان، قابلیت های کارکنان، درک و انتظارات کارکنان از امکانات سازمان، ارزش آفرینی چند گانه برای کارکنان، تعاملات سازنده، حمایت گرایی، ایجاد سودآوری، بهبود قابلیت های ارتباطی با کارکنان، پیشرفت کاری به عنوان عوامل مدل مدیریت چالش های نگهداشت نیروی کار مستعد در سازمان های دولتی شناسایی شدند.

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 2 2026 06 22 Designing an Internal Marketing Model in the Banking Industry with an Emphasis on the Role of Human Resource Management طراحی مدل بازاریابی داخلی در صنعت بانکداری با تاکید بر نقش مدیریت منابع انسانی 245759 10.22034/qjimdo.2025.548641.1767 FA پویا شمس معطر دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش،ایران مهرداد استیری استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. محمد حقیقی دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 09 22 Background & Purpose: In recent years, the banking industry has become more in need of new approaches to internal marketing than ever before, with the intensification of competition, technological evolution, and increasing customer expectations. Internal marketing is considered a key strategy, focusing on improving employee satisfaction, motivation, and commitment, paving the way for improving service quality and increasing customer loyalty. On the other hand, human resource management, by playing a pivotal role in attracting, training, empowering, and retaining employees, can provide the main platform for realizing internal marketing. Given this importance, the purpose of this study is to design a model for internal marketing in the banking industry with special emphasis on the role of human resource management. Methodology: The research was conducted with a qualitative approach and aimed at explaining in depth the dimensions of internal marketing in the banking industry. Data were collected through semi-structured interviews with 15 selected participants, including bank managers and employees. In order to analyze the data, a three-stage coding method including open, axial and selective coding was used to extract basic concepts, identify axial categories and finally formulate the proposed internal marketing model. زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، صنعت بانکداری با شدت گرفتن رقابت، تحول فناوری و افزایش انتظارات مشتریان، بیش از هر زمان دیگری نیازمند رویکردهای نوین در بازاریابی داخلی شده است. بازاریابی داخلی به_عنوان راهبردی کلیدی، با تمرکز بر ارتقای رضایت، انگیزش و تعهد کارکنان، زمینه‌ساز بهبود کیفیت خدمات و افزایش وفاداری مشتریان تلقی می‌شود. از سوی دیگر، مدیریت منابع انسانی با ایفای نقش محوری در جذب، آموزش، توانمندسازی و نگهداشت کارکنان، می‌تواند بستر اصلی تحقق بازاریابی داخلی را فراهم آورد. با توجه به این اهمیت، هدف پژوهش حاضر طراحی مدلی برای بازاریابی داخلی در صنعت بانکداری با تأکید ویژه بر نقش مدیریت منابع انسانی است. روش‌شناسی: پژوهش با رویکرد کیفی و با هدف تبیین ابعاد بازاریابی داخلی در صنعت بانکداری انجام شد. داده‌ها با مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند با ۱۵ نفر از مشارکت‌کنندگان منتخب، شامل مدیران و کارکنان ، گردآوری گردید. برای تحلیل داده‌ها، از روش کدگذاری سه‌مرحله‌ای شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد تا مفاهیم اساسی استخراج، مقوله‌های محوری شناسایی و در نهایت، مدل پیشنهادی بازاریابی داخلی تدوین گردد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که بازاریابی داخلی در بانک مسکن با تمرکز بر تقویت ارتباطات درون‌سازمانی، ارتقای سطح رضایت و انگیزش کارکنان و توسعه فرهنگ سازمانی مثبت، می‌تواند بهبود قابل‌توجهی در عملکرد منابع انسانی و کیفیت خدمات ایجاد کند. مدل پیشنهادی تحقیق متشکل از عناصری همچون آموزش مستمر و هدفمند، تعامل دوسویه و سازنده مدیران و کارکنان، و مشارکت کارکنان در فرآیندهای تصمیم‌گیری است. این مؤلفه‌ها زمینه‌ای مناسب برای شکل‌گیری مزیت رقابتی پایدار در صنعت بانکداری فراهم می‌سازند.

دانشگاه هوایی شهید ستاری- دانشکده مدیریت مدیریت نوآوری در سازمان های دفاعی 2676-7112 9 2 2026 06 22 Do Stakeholder Pressures Drive Petrochemical Companies Toward Sustainable Innovation? آیا فشار ذینفعان، شرکت های پتروشیمی را به نوآوری پایدار هدایت می کند؟ 245760 10.22034/qjimdo.2026.528639.1754 FA محمدجواد نائیجی استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران 0000-0002-9998-6919 فاطمه جعفریان دانشجوی دکتری کارآفرینی، دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2025 06 06 Purpose: The petrochemical industry is considered one of the major contributors to environmental pollution due to its high-energy consumption and greenhouse gas emissions. In recent years, with increasing environmental awareness and stricter sustainability regulations, petrochemical companies have been under growing pressure to reduce the negative impact of their activities on the environment. In this regard, the study examines the impact of regulatory pressure and customer pressure on sustainable innovation in petrochemical companies and analyzes the mediating role of opportunity recognition and exploitation. Methodology: This research is quantitative in terms of data, and descriptive-correlational in terms of research design. The statistical population of the research consists of manufacturing and service companies active in the petrochemical industry. After distributing questionnaires, 336 questionnaires from 288 companies were returned. Structural equation modeling (SEM) and PLS software were used for data analysis and hypothesis testing. Findings: The results indicate that regulatory pressure has a direct and significant effect on sustainable innovation. Companies facing stricter regulations are more inclined to invest in green technologies and develop environmentally friendly products. Moreover, customer pressure plays an important role in encouraging firms to adopt sustainable innovation strategies, as growing demand for eco-friendly products and social responsibility drives companies toward sustainable innovation. Conclution: government can encourage companies to adopt sustainable innovations by offering financial incentives and facilitating R&D conditions. It's also suggested that petrochemical companies enhance their competitive advantage in global markets by utilizing strategies such as transparent environmental reporting, developing green technologies, and collaborating with innovators. زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، با افزایش آگاهی‌های زیست‌محیطی و تشدید قوانین پایداری، شرکت‌های پتروشیمی تحت فشار فزاینده‌ای برای کاهش اثرات منفی فعالیت‌های خود بر محیط‌زیست قرار گرفته‌اند. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر فشار قانونی و فشار مشتریان بر نوآوری پایدار در شرکت‌های پتروشیمی می‌پردازد. روش‌شناسی: . این پژوهش از نظر ماهیت داده‌ها، کمی و از نظر طرح تحقیق و نحوه گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش، شرکت‌های تولیدی و خدماتی فعال در صنعت پتروشیمی هستند که پس از توزیع پرسشنامه‌ها، 336 پرسشنامه از 288 شرکت بازگشت داده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها از مدل معاملات ساختاری و نرم‌افزار PLS استفاده شده است. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که فشار قانونی تأثیر مستقیم و معناداری بر نوآوری پایدار دارد و شرکت‌هایی که با مقررات سخت‌گیرانه‌تری مواجه هستند، تمایل بیشتری به سرمایه‌گذاری در فناوری‌های پایدار و توسعه محصولات دوستدار محیط زیست دارند. همچنین، فشار مشتریان نقش مهمی در ترغیب شرکت‌ها به اتخاذ استراتژی‌های نوآوری پایداری دارد، زیرا افزایش تقاضا برای محصولات سازگار با محیط زیست و مسئولیت‌پذیری اجتماعی، شرکت‌ها را به سمت نوآوری پایدار سوق می‌دهد. نتیجه‌گیری: دولت می‌تواند با ارائه مشوق‌های مالی و تسهیل شرایط تحقیق‌و‌توسعه، شرکت‌ها را به اتخاذ نوآوری‌های پایدار ترغیب کند. همچنین، پیشنهاد می‌شود شرکت‌های پتروشیمی با بهره‌گیری از استراتژی‌هایی مانند شفاف‌سازی گزارش‌های زیست‌محیطی، توسعه فناوری‌های سبز و همکاری با نوآفرینان، مزیت رقابتی خود را در بازارهای جهانی تقویت کنند. نتایج پژوهش می‌تواند به سیاست‌گذاران در طراحی سازوکارهای مؤثرتر برای تشویق نوآوری‌های پایدار یاری برساند.