پژوهش حاضر با هدف پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی هوش تطبیقی منابع انسانی در فرایندهای ارتباطی هوشمند انجام شد تا چارچوبی تلفیقی میان به‌کارگیری ظرفیت‌های انسانی و فناورانه و نیز تعامل با مخاطب ارائه دهد. این پژوهش از منظر هدف کاربردی و از نظر روش‌شناسی از نوع آمیخته (اکتشافی–توصیفی) است که در دو مرحله کیفی و کمی اجرا شده است. در مرحله کیفی، داده‌ها با رویکرد نتنوگرافی دوازده‌مرحله‌ای گردآوری و با استفاده از تحلیل تماتیک در سطوح مؤلفه‌ها، ابعاد و مفاهیم اصلی تحلیل شدند. نتایج این مرحله به استخراج مدل مفهومی اولیه شامل پنج بُعد کیفیت محتوا، ابزارهای اتوماسیون، کارایی تحلیل داده‌ها، تعامل با مخاطبان و تصمیم‌گیری هوشمند منجر شد. در مرحله کمی، پرسشنامه محقق‌ساخته برخط در میان ۴۸۹ پاسخ‌دهنده توزیع و داده‌ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته‌ها حاکی از برازش مطلوب مدل نهایی با ۴۲ گویه و معناداری روابط میان ابعاد بود. نتایج تحلیل مسیر نشان داد کارایی تحلیل داده‌ها و تعامل مؤثر محتوا نقش پیش‌برنده‌ای در ارتقای کیفیت محتوا دارند و کیفیت محتوا به‌عنوان متغیر میانجی، اثر تعیین‌کننده‌ای بر بهبود تصمیم‌گیری مبتنی بر هوش تطبیقی ایفا می‌کند. در مجموع، الگوی پیشنهادی با تلفیق پنج ساحت کلیدی، چارچوبی نظری–کاربردی ارائه می‌دهد که در آن هوش مصنوعی به‌مثابه پیونددهنده منابع انسانی و سامانه‌های خودکار عمل کرده و بستر توسعه محتوای هوشمند، تصمیم‌گیری قابل‌توضیح و ارتقای نقش راهبردی منابع انسانی را فراهم می‌کند.