زمینه و هدف: هدف پژوهش طراحی الگویی برای روش‌ها و ابزارهای مؤثر در اجرای خط‌مشی‌های مشارکت عمومی است.
روش‌شناسی: این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد آمیخته انجام شد. داده‌های پژوهش در بخش کیفی از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و در بخش کمی از طریق پرسشنامه گردآوری گردید. انتخاب مشارکت‌کنندگان در بخش کیفی با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند گلوله‌برفی و در بخش کمی با استفاده از نمونه‌گیری طبقه‌ای انجام شد. داده‌های کیفی با روش تحلیل مضمون و بر مبنای چارچوب شبکه مضامین اترید–استرلینگ و داده‌های کمی با روش مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزار پی‌اِل‌اِس تحلیل شدند.
یافته‌ها: بر اساس تحلیل داده‌های پژوهش، روش‌های اجرای خط‌‌مشی مشارکت عمومی در دو مضمون فراگیر روش‌های مشارکت مشورتی(مشورت با شهروندان و جامعه محلی، مشورت با گروه‌های تخصصی و حرفه‌ای و مشورت با نهادهای مدنی و اجتماعی) و روش‌های مشارکت توانمندساز و هم‌آفرین (مشارکت در طراحی و تصمیم‌سازی، هم‌آفرینی سیاست‌های سلامت و مشارکت در ارزیابی و اصلاح سیاست‌ها) و ابزارهای اجرای خط‌‌مشی مشارکت عمومی در دو مضمون فراگیر ابزارهای ارتباطی رسمی و نهادی مشارکت (نهادها و ساختارهای رسمی مشارکتی، اسناد و چارچوب‌های مشارکتی و ابزارهای رسانه‌ای و دیجیتال و فناورانه) و ابزارهای حمایتی و ظرفیت‌ساز مشارکت (ابزارهای آموزشی و توانمندساز، ابزارهای تشویقی و انگیزشی و ابزارهای پایش و بازخورد مشارکت) سازماندهی شدند.
نتیجه‌گیری: اجرای خط‌مشی‌های مشارکت عمومی مستلزم به‌کارگیری مجموعه‌ای منظم از روش‌ها و ابزارهایی است که بتوانند هم جنبه‌های مشورتی مشارکت را پوشش دهند و هم زمینه توانمندسازی و هم‌آفرینی شهروندان را فراهم کنند.