زمینه و هدف: در این پژوهش به ارائه الگوی توانمندسازی سرمایه های انسانی سانی (مددجویان تحت پوشش) در سازمان بهزیستی مبتنی بر روند نمای حمایتی مراکز رشد خلاقیت و نوآوری از هسته های رشد و همچنین استراتژی‌های خروج و استقلال تیم‌های رشدیافته پرداخته می‌شود.
روش‌شناسی: پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی- توسعه‌ای و به لحاظ موضوع و ماهیت از رویکرد اکتشافی و برحسب گردآوری اطلاعات کیفی- دانش بنیاد می‌باشد. جامعه آماری در این پژوهش شامل سیاست‌گذاران و مدیران مراکز رشد و فناوری (خبرگان ستادی)، اعضاء هیئت ‌علمی دانشگاه‌های معتبر (خبرگان دانشگاهی) و مدیران شرکت‌ها و هسته‌های فناور (خبرگان صف) بر اساس معیارهای خبرگی (داشتن کتاب، رساله، مقاله و سابقه فعالیت در این حوزه) انتخاب شدند.
یافته‌ها: نتایج حاصل از یافته‌های کیفی‌ پژوهش از طریق کدگذاری باز، محوری، گزینشی و همچنین تحلیل محتوای متن مصاحبه‌ها و منابع علمی مورد بررسی قرار گرفت و 3680 کد در قالب 84 مقوله فرعی، 15 مقوله محوری و 5 مقوله انتخابی مورد شناسایی قرار گرفتند. این الگو چارچوبی را فراهم می‌کند تا بر اساس آن دست اندرکاران این حوزه بتوانند پتانسیل لازم را برای تحول در فرآیند‌های توانمندسازی خود از طریق خودکارآمدی به دست ‌آورند.
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه سازمان ها و نهادهای حمایتی را قادر می‌سازد تا با استفاده از الگوی توانمندسازی هسته‌های مستقر در مرکز رشد، چارچوب اجرایی مناسب‌تری را برای توانمندسازی مددجویان در ابعاد درون سازمانی، برون‌سازمانی و بین سازمانی با هدف خودکارآمدی جامعه هدف طراحی نمایند.